Son dönemde kapitalist genel sistemde krizlerle boğuşuyor. Kurumsal çürüme hat safada. Gericilik yeni faşizim ekseniyle yükseliyor. Bir anlamda kapitalist neoliberal dönem artık miyadını doldurdu. Doldurdu da yerine başka seçenek koyamıyor. Siyasal dönüşüm seçenekli sol ise ya teslim oldu veya yetersizdir. Bir anlamda neoliberalizim tıpkı gelişi gibi sonlarırken de otoriterlik baskı ve gericilik harmanlanmasıyla uçuşmaktadır.
Günümüz koşulları doğru kavramada, sistemdeki koşulları bilmek önemlidir. Oluşan seçenekleri de gerçekleriyle ele almak şart. Şuanda kapitalizim aşmazda. Uygulamaya konan son reçete neoliberalizim artık yetersiz hali çoktan aştı. Ama halabunu değiştirecek dinamikler de yetersizdir handikapı mevcut. Bu koşulları yerine koyarak oluşan son otoriterleşme yeni faşist dalgasını da yerine koymak tamamlayıcıdır.
Kapitalist sistem neolieral süreci tamalayıcı dönemi enson ijibin finansman krizleriyle ulaştı. Son Amerikayı vuran ikibinsekiz krizle artık kendi çöküşün de çürüme safasına girdi. Konuyu daha kolay anlamak için, ufak bir beyin fırtınasıyla da yeniden hatırlatma zorunluluğu oluştu. Bu makale de onun için yazılmaya çalışılacaktır.****
Kapitalist sistemin ibresini yetmişler ortasına dek çekiyorum. Ozaman, artık sermaye kesimi yeni bir paylaşım modeli peşindeydi. Daha fazla kar ile eşitsizliği derinleştirme hedefi vardı. Kamusal alanları piyasalaştırarak kar endeksine alma peşindeydi. Nitekim en basit denklemle girişim oldu. Neoleşme girişimler normal koşullarda olamıordu. Halkın elinden en hafif değimle hakları alınıyordu. Türkiyeden Latin Amerika devletlerinde direk merkezi emperyalist tetiklemesiyle askeri darbeler oldu. Avrupada örneğin ingilterede Teçirizinle dönüşüme başlandı. Amerikada da Reyvbınla tamamlama yolundaydılar. Kısaca, neoliberalizim darbeler ve dökülen kanlarla uygulanma alanına geçti.
Ömrünün kısa olacağını sadece Marksisler değil, kimi liberal ekonomistlerde uyarıyordu. SOVİYETLER pazarının açılması, Çin Hindistan girişimleri dahi neolieral yapılanışının ömrünü fazla zamana yayamadı. Asya Kaplanları kriziyle artık neoliberal genişleme durdu. İkibinsekiz AMERİKA ayağı ile de yapı yenilenemez konuma geldi.
Şimdi aşmaz büyüyor. Neoliberal işleyiş tükendi. Çürüyerek çöktü. Hat da uygulanmasını dayatıp darbeler dahi gerçekleştiren Amerika, şimdi kendisi bazı kuralarına karşı duruyor. Ama seçenek yok. Ne sistem yeni bir yol buluyor, nede değişim dönüşüm siyasal solda alternatif örgütsel durum vardır.
Ozaman nemi oluyor: krizler artıyor. Siyasal otoriterlik artıyor. Faşizim yeni koşullar üzerinden devlet biçimi halinde artış sağlıyor. Bölgesel savaşlar heran tetikte. Siyasal yenişeşme olmadığı için ortaçağ gericiliği dahi kitlelerin önüne seçenek konuluyor. Avrupa başta olmak üzere seçim kazanan faşizim ile Ortadoğudaki cihatçı karanlık güçlerin siyasal seçkileşmesi bunun en net görülen gerçekleridir.
Kısaca, neoliberalizim faşizim dalgası, gerici cihatçı hareketlerle yerleştirildi. Şimdi giderken ve gidemediği sancısında yine kendine has faşizmi güçlendirip rızalaştırıyor. Gericilik siyasal desteklenen olgu halindedir. Bunların toplamında da K. Kıbrısda mirasını alıyor. Neoliberal süreçte karanlıklar içinde kirli işlerle kurunsalaşıp ilhaklaşma yönünde gidildi. Yasadışılık, ilhaklaşma ve Türkiyeleşmenin kısgacında ganimet tipi paylaşım ile işbirlikçi teslimi7yet koltukçuliğu rolunu aldı.
Şimdi, K. Kıbrıs çok yönlü kısgacın tıkanan genel sistemin sıkşmışlığında cihalet hamasileriyle oymayarak hayatda tutunmaya bakıyor.
