Hangı cemaadın içinde dovub böyüdüysan…
O cemaadın laneti arkañdan gelir…
Güneşin badmadığı bir şeherde yaşasañda…
Kongo’dan kobub gelen çocugların…
Zifiri garanlıg gözlerine bakıb bakıb…
Afrika’dan Avrupa’ya bir yol çızsañda…
Cemaadın laneti arkañdan gelir…
* * *
Yurdu sömürgeleşdirilmiş bir şairin gideceg yeri yogdur…
Gendi yurdunda sürgündür…
Hayatın içine savurdulmuşdur…
Bir kenara atılmış gibin yaşar…
Sevmeg, eriyen mumun ucundadır…
Bir ince gara duman yügselir havaya…
Odanın içinde odanın tavanına…
Gara dumana dutunmag isder insan…
Dutunmag bazan gaçmagdır…
Dutunmag istemediyinden…
* * *
Gece yarısı yaşlı bir adamın…
Devrilmesi gibin gargolaya…
Devrilir guşlar duduglarıma…
Vakıdsız öterler…
Bir daha ödmeme telaşı gablar içlerini…
Bir telaş daşırlar gagalarında…
Gagalarındakı telaşı ağzıma alırım…
Telaşsız olsun bu şeherdeki guşlar…
En güzel ölüm telaşsız deyildir?
Telaşsız guşlar vardı bir zamannar…
Zeytin ağaçlarnın üzerinde…
Günnerce onnarı izlerdim…
Ne benim yapacag işim vardı…
Ne da onnarın gideceg bir yeri…
Telaşı çalınmış ölümleri sevdim en çog…
Ölüm yaşamın içine savurtulmuş bir daş gibin…
Gelirdi soğra…
Esgisine dönerdi her şey…
Ölüm bizi heb bir bir azaldsa da…
Esgisi gibin olmazdı hişbir şey…
* * *
Yurdu işgal edilmiş bir şair…
Gayıbdır gendi tobraglarında…
Kimsecigler bilmez gendini…
Kimsecigler duymaz…
Kimsecigler görmez…
Bir apartman odasında…
Ölüme tergedilmiş…
Yaşlı bir gadın gibindir işgal tobraglarında…
Camdan yola bakar…
Hiş gelmeyeceg oğlunu arar…
Bir anda gelecegmiş gibin bakar…
Akıl hasdanesine kapatılan oğullar gelemez…
Anasının bagdığı yoldan geçemez…
Hişbir zaman o yoldan geçemeyeceg bir oğulun bakışlarıynan…
Ananın heb o yoldan oğlu gelecekmiş gibi bagdığı bakışlarnın…
Arasında yaşar…
Yurdu elinden almış bir şair…
* * *
Türgceyi unuddum…
Hiş sevemedim gendini…
Yog oluşun dili olduğundan berli…
Bozmag istedim gendini…
Ve intihar edmeg bozug bir dilin içinde…
Düzgün Türgceyi…
Gullanarag yog olmagdansa…
Bozduğumun içinde…
Gaybolmag istedim…
En azından gaybolmalarım benim olsun…
Bozug olan benim olsun…
Yurdumda bir kez bir şey bana aid olsun istedim…
* * *
Defalarınan gaçdım senden…
Hiş gucaglamag isdemedim señi…
Bilirdim beni öldüreceğiñi…
İnsan bile bile ölür bazan…
Bir umudu galmadıysa hayaddan…
İntiharı arzulamag…
Hayata dutunmanın…
Bir çeşidir belkim da…
Defalarınan gaçdım senden…
Hiş gucaglamag isdemedim señi…
Bilirdim beni öldüreceğiñi…
İnsan bile bile ölür bazan…
Od bile bidmegden vazgecdiysa bu tobraglarda…
İnsan bile bile ölür bazan…
İntiharı arzulamag…
Hayata dutunmanın…
Bir çeşidir belkim da…
Yeniçağ Kıbrıs sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
