Yaz gelince iyileşeceğiz – Levent Atikoğlu

Bir bahar günü taze hayallerle başlayıp kara kışın soğuk nefesiyle titreyen insanlık hikâyesi, her gün yeniden yazılmakta. Savaşlar, çıkar ilişkileri, ölümler ve bunun yanında aşk… İnsanlığın kaderi, bir kısırdöngüye hapsedilmiş. Ancak her defasında aynı cümleyle avunuyoruz: “Yaz gelince geçecek.”

Amerika geçtiğimiz günlerde İran’a savaş ilan etti. Bu adım, dünya siyasetinde yeni ve tehlikeli bir dönemin kapısını araladı. Büyük güçlerin çıkar oyunları bir kez daha sahnelenirken, bu savaşın gerçek mağdurları olan halkların sesi kısılıyor. İran’da evinden dışarı çıkarken korkuyla dua eden bir baba, Gazze’de bombaların gölgesinde oyun oynamaya çalışan bir çocuk, bu trajedinin sessiz kahramanları. Her biri, çıkar ilişkilerinin kurbanı olan insan hikâyelerinin bir parçası.

Gazze’nin göğünde yankılanan bombalar, sadece duvarları değil, umutları da yıkıyor. Ancak tam da bu noktada, insanlık umudu yeniden hatırlamalı. Her karanlıkta bir ışık aramalı ve savaşların gölgesinde bile insanlığın dayanışma gücüne inanmalıyız.

Fakat, çocukların öldüğü bir dünyada şiirlerimizi kime okuyacağız?

Aşk, bu karanlığın içinde hâlâ bir umut ışığıdır. İnsanlar, savaşların gölgesinde bile sevebilme ve sevgiyle var olma gücüne sahiptir. Ancak aşkta bile çıkar ilişkileri tarafından gölgelenen bir çağda yaşıyoruz. Sevgi, bazen fedakârlık, bazen direniş, bazen de umudun en saf haliyle yeniden inşa edilir. Belki de bu yüzden aşk, insanlığın asla vazgeçmemesi gereken en güçlü silahtır.

Dünyanın geri kalanı savaşı ekranlardan izlerken, her şeyin yaz gelince geçeceğini düşünüyoruz. Ama yaz tek başına yaraları saramayacağı gibi aşkı da hizaya getiremez. Yine de, umudu yitirmemek zorundayız. Çünkü umut, bu kısırdöngüyü kırabilecek en güçlü duygudur. Gazze’de ölen çocuklara yazılmış bir şiir, İran’da bir babanın gözyaşlarını silen bir el, tüm dünyada yankılanan bir şarkı; belki de daha güzel bir geleceğin habercisi olabilir.

İnsanlık, savaşın ve nefretin yerine sevgiyi ve dayanışmayı koyabildiği gün, gerçek anlamda “yaz” gelmiş olacak. O zamana kadar, her şarkıda bir teselli, her şiirde bir direniş yaşama dayanağımız, her şey bir mücadele, her şey bir umut.

Dünya için daha iyi bir yaz, aşk ve dayanışması ile yaşanacak…