Medyada günlerdir B2 bombardıman uçağı ve GBU57 A/B bombasının becerilerine maruz bırakıldık. Uçak ve bombasının hedefi olan İran’daki Fordo nükleer tesisinin “derinliği” ve “korunaklılığı” da uzun uzun anlatıldı.
Haber programlarında bir yandan “uçak”, “bomba” ve “tesis” in yapısal özellikleri ve performansları durmaksızın anlatılırken, yorumcular “fal açıp durdular”: Vurur mu vur(a)maz mı, bu gece mi vurur, mümkün değil ancak on güne vurabilir, yorumlarıyla hipnotize olarak ekranlara kilitlendik.
Pazar sabahı sosyal medya yıkılıyordu ve tüm televizyon kanallarında bu kez “gerçekten vurdu” ve “vurdu ama nasıl vurdu” yorumları akıyordu. ABD- İsrail savaş makinası göstere göstere vurmuştu.
İran, İsrail saldırısından bu yana yüzlerce “füze” atıyor, Demir Kubbe ve savunma sistemleri büyük çoğunluğunu havada imha ediyor, tek tük düşen İran füzelerinin neden olduğu hasar ise “önemsiz” görülüyor.
Sömürgecinin zihninde inşa ettiği “hayali doğu” dişi bir imgedir. Doğu, uygarlık öncesi, doğayla bütünleşik, vahşi, çocuksu ve sahip olma arzusunu kışkırtan bir “doğurgan kadın” olarak tasavvur edilir. İri memeli ve geniş kalçalı doğulu kadın yarı vahşidir ve sömürgeci erkek o kadına (doğuya) tecavüz etme hakkına sahiptir. Hotanto Venüsü olarak bilinen Afrikalı köle Saartjie’nin hikayesi bu hayali imgenin bedenlenmiş halidir.
Savaşlar her zaman bir erkeklik performansı olarak icra edilir. Savaş terminolojisi aynı zamanda tecavüz terminolojisidir. Tersi de doğrudur. Vurmak, girmek, ele geçirmek, sınıra tecavüz etmek vb. çok sayıda fiil ortaklaşa kullanılır. Silahlar erkeklik organıdır. Tank namluları havaya doğru “kaldırılır”; füzeler “dikleşir” ve sınırı geçip, “vurur”.
Günlerdir İran füzeleri hedeflerini vuramadan havada imha (hadım) ediliyor. İsrail, yeterince bitirici “vuramadığından”, daha güçlü, iri vurucu ABD’yi yardıma çağırıyor ve ABD’de öyle vurulmaz böyle vurulur diyerek canı istediği zaman kendi bildiği şekilde “vuruyor”.
Trump, ne zaman ne yapacağı kestirilemeyen, hiçbir kurala bağlı olmadan istediğini istediği şekilde vurabilen “beyaz erkeklik organı” olarak ortalıkta salınıyor. Seyirci dünya, edilgenleşerek tecavüze tanıklık ediyor. Tecavüzün insanlıkdışılığı üzerine konuşmaktansa, Trump’ın “delişmenliğini”, B2’leri GBU57A/B’lerin vurucu güçlerini tartışıyor.
ARZU NESNESİ
Böylece giderek Trump bir “arzu nesnesi” işlevi görmeye başlıyor. Ona sahip olmakla, onun tarafından sahip olunmak arzusu arasında salınıyor tanıklar. Trump gibi vurucu olmak ve Trump tarafından vurulmak arasında. Tıpkı pornografide olduğu gibi. Pornografi, seyircileri bir süre sonra edilgenleşir ve görüntüdeki hemcinsiyle değil de karşı cinsle özdeşim kurmaya başlar. Görüntüdeki erkek gibi “yaptığını” hayal ederken bilinçsizce o erkek tarafından “yapıldığı” hissi de oluşmaya başlar. Nasıl yapıyor sorusu, yapılan ne hissediyor acabaya, oradan da beni yapsa ne hissederime doğru evrilmeye başlar.
Pornografi bağımlılık yapar. Uçakların, bombaların, emperyalist savaş makinasının gücünün boyutlarını konuşmayı bırakıp, savaşa, sömürgecinin hayaline karşı çıkmaktan başka yol yok.
Televizyonları kapatıp, sosyal medyadaki savaş akışını bırakıp sokağa çıkmalıyız. Sokakta hayat var ve bizi bekleyenler giderek çoğalıyorlar.
Yeniçağ Kıbrıs sitesinden daha fazla şey keşfedin
Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.
