Özkan Yıkıcı yazdı: COP zirvesi ve bizim dünyamız

Türkiye, B.M.’nin düzenlediği, Avustralya’nın da etkin organizasyonuyla birlikte iklim zirvesine Antalya’da ev sahipliği yapıyor. Sıraladığım bu ortaklaşma, oluşum heyeti daha baştan silikleştiriliyor. B.M. gerçeği, Avustralya ile birlikte olup katılım yeri Antalya ama öte bakışta Avustralya’nın da olduğu bir düzenleme şekli. Konu da hâlâ kimilerine göre bambaşka. Özellikle de K. Kıbrıs’ta ne yazık aynı sıkışmışlık daraltısında debelenme olmaya devam ediyor. Önemli eksiklik ise düzenlenen toplantıya katılan devletler ile konuya başka eksenden bakan demokratik örgütlerin de uçurum denecek farklı pencerelerde olmalarıdır.

Tabii ki yer Türkiye olunca kaçırılan ve eksik bırakılanlar da elbet kendi özüyle oluşacak. Nitekim şimdilik fazla seslendirilmese de akredite edilen gazeteci konusu daha baştan sorgulandı.

Bir dip not ekleyelim: Aslında olay 31 defa gerçekleşti. Ama öncesi de gerçeklerle acı geçildi. Seksenler başında özellikle sosyalist ağırlıklı birçok bilim insanı dünyanın ısındığını açıkladıydı. Sistem bunu susturmak için baskıdan sansüre veya dolarlarla satın alıp aleyhte rapor yayınlayıp propagandalaştırdı. Yaklaşık on üç yıl süren bu dönem, sonunda vuran gerçeklerle inkâr edilmez boyuta gelindi. Brezilya zirvesiyle de iklimler üzerine toplantılar yapıldı. Fakat tüm boşaltarak uzlaşır gibi olan hedeflere de ulaşamadılar. En ilginci: zikzaklı Amerika idi. Amerika gün oldu Clinton ve Obama gibi toplantılara katıldı. Şovla, gösterilerle de bazı güzel sözler ifade ettiler. Yine Bush’tan Trump’a da hem katkılar kesiliyor ve toplantılara da katılmama tutumu sergilenmekteydi.

Bu çelişkili durum giderek alternatif toplantılarla demokratik örgütler karşı zirveler yaptılar. Özellikle Brezilya’daki Protesto zirvesi toplantıları karşılık buldular. Demokratik örgütlerin zayıflaması ise yapılan B.M. eksenli iklim zirvelerinde karar almada anlamsızlaşma ile uygulanamama, hedefe varamama kaosu sürdürüldü.

Şimdiki toplantı eğer Antalya değil de başka ülkede olsa, haber niteliği dahi olmayacaktı. Üstelik bırakın onu bunu, ülkemizde onlarca adına çevre örgütü simgesini kullanan yapılar da var.

Özetlediğim süreç direkt Antalya zirvesinde yansıyor. Tabii katılan yetkililerin şovları magazinleşme oranında da özün kaçırılmasına katkı yapıyor. Temelde fosil yakıtları ve enerji politika ağırlıklı olacağı anlaşılıyor. Yalnız şunu kıyasa koyalım: Epey yıllar zirvelerde bir derece altındaki ısınma denildi. Hâlbuki şimdi iki derece civarına gelindi. Tedbir falan da yok gibi. Tam aksine fosil yakıtların daha da artırılması pratiğe konuldu. Burada petrol tekelleri başta olmak üzere, gaz ve kömür sektörlerinin uluslararası alanda epey güçlü olmalarının da direkt etkisi vardır.

Elbet yer Türkiye de olunca K. Kıbrıs’ın politikacıları başta olmak üzere ilgili şehre yolculuklara giriştiler. Fakat geçen birkaç gün şunu gösterdi: En azından madem makamcılarımızdan ana muhalefet başkanına Antalya’ya gidiyorlar, Tufan kravatını takıp kendini temaslarla algılara teslim edip havalarırken, güncelenen günümüze bambaşka gerçekler vuruyordu. Bir anlamda K. Kıbrıs gerçeği ile Kıbrıs sorunundaki Türkiyeleşme pratiği yine kardeşleşip saydamlaşmaya doğru yoluna devam ediyordu.

Onca konu varken, bazı önemli açıklamalar da yapılırken, K. Kıbrıs’ta bunlar pek önemsenmedi. Hatta onca çevresel örgüt ile makamımıza rağmen hiç olmazsa Antalya toplantısı nedeniyle buradaki çevre sorunları da konuşturulmaya uğraşılırdı. Olmadı. Bizi ilgilendirmezlerdeydi.

Ama hamasi şarkısına yeni kıta katma duruşu da destek olarak geldi. Önemli kıyaklıydı. Bal ve şeker yerine geliyordu. Erdoğan Hristodulidis’i karşılamadı. Elini sıkmadı. Ona önemli ders verdi. Artık dilin kemiği yok ve içilen hamasi şarap markası kötü çarpıyordu. Ağızlar işliyor. Ne de olsa sansür falan da yok.

Böylesi bir konuda dahi siyasal üst başarı bam telinden vurulması tam da Kıbrıs gerçeği oluyordu. Bizi iklim zirvesi falan ilgilendirmez. Hele de bizde seçim havası da malzeme propaganda sıkıntısı da çekiyor. Hem aman konuşma sınırı hem de teslimiyet sonucu yapabileceklerin de fazla yeri olmaması seçim rüzgârında sadece ses çıkarma hâli yaşanıyor. O zaman da aday tanıtma, aday sıralama belirleme, yerelde adayları tanıtma şölenleri ile durum kurtarılmaya çalışılıyor. Miting falan yapılacak mı bilmem.

Antalya’da COP31 zirvesi sürüyor. Tartışmalar da oluyor. Ama bazı ülkelerde görülen protestolar şimdilik Türkiye gerçeğinden haberleri gelmiyor. Bizimkiler de dolaşıyor. Ama biraz da aceleleri var. Altı Aralık’a az kaldı. Onun için Kıbrıs’ta bulunup günü değerlendirme ihtiyacı sıkıştırıyor. Guterres ise son günlerinde daha net mesajlar vermeye uğraşıyor. Kaçı dinler bilemem. Ama karbon konusu dahi artık tehlikeleri imdata doğru hızla taşımaktadır. Tabii madem Guterres de Antalya’da, bizim belirli kesimler de hemen düşünceği düşünmeden tetikledi. Antalya’da beşli görüşme dahi olabilmeli denildi. Beklenti gibi sundu. Bir toplantının hazırlanması, zeminin oluşturulması basit ilkelerini dahi bilmez havasında hamasi umutlara doğru çevirdiler.

İşte, Antalya’da Türkiye’nin ev sahibi olduğu COP31 böylesi bir havada sürüyor. Sonuçta da bir rapor yayınlanacak, görülecek ki çoğu çevre bunun uygulanmayacağını da ta baştan söyleyecek. Gelen tehlikenin önemine göre değil, katılanların dokunulmayacak derecesindeki idare etme şekliyle esnek ve temennilerle tamamlanacak. Bir sonrası ise bizi ilgilendirmez ise umurumuzda bile olmayacak.