Günümüz bilgi edinme enstrümanı oldukça önemlidir. Bilgi olmadan duyarlı olunamayacağı gerçeği kesindir. Bilgi edinmenin önemli kaynaklarından birisi de medya olmaktadır. Medya haberleri, bize hem yerel hem de evrensel gelişmeleri aktarma bakımından oldukça önemlidir. Haberlerle öğrenme sonucu da bilgilenip düşüncemiz de oluşur. Konu hakında haber yapmayarak insanları bilgisiz brakmak veya eksik ve tarafcıl habercilikle yanlış bilgilenme ile taraftarlaştırma uygulamaları sonuçta yanlış kamuoyu oluşumu ile sonlanır. Özellikle bilgileri eksik brakmak, algıları öne çıkarmak ve sadece güncel saman alevi gibi gündem yapıp braktırma, bildik sayılacak ama cihaletli yandaşlamalarla oluşan insan kümeleri haline getirilme olayı gerçekleştirilmektedir.
Konuya ilgi göstermeyerek cihaletle çok iyi olduklarını söyleyenleri bir yana itiyorum. Fakat, kahvedeki insandan, sokaktaki öğrenme istekli kişilere de siz eğer bu taleplerini operasyon resmi algıyla haber veriyorsanız, o zaman medya suçlamasının da gerekçesi karşımıza geliyor. Özellikle, taraflılıkla yapılan algı haberciliği insanları yanlış bilgilendirip, onların düşüncelerini de cihalet tehlikesine dek taşımanın da vebali artık kanıtsanamaz. En sert işkalleri veya anti demokratik koşulları “demokrasi ve özgürlük” haber süslemesiyle medya aktarıyorsa, diyecek geriye ne kalır! Ayrıca, bir konuyu nerede ise abartarak sunarken, ansızın bıçak gibi kesip yarım brakma veya verdiğiniz olay haberinde eksik brakmanın da vebali, bu uygulamayı yapan kuruluşa ayitdir. Mısırın Güvenlik Konsey önerisini “Türkiyenin öncülüğünde yapılması” diye haberleştirmek, yabancı metinlerde olmayan “Doğu Kudüsün Filistin baş kenti” ifade çelişkisini söylememek ve Türkiyenin Türkçesi ile mutlaklaştırma habrciliği, oldukça kirli amaçlı politik içerik içermektedir. Tıpkı, bizim günün modası haline gelip, her kesimin tahmin etiği Özgürgünün yüzbinler dolar hikayesi gibi…..Ayni şekilde, yazılı belgesinde banbaşka olan Grantörlük veya Uluslar arası ilkeler durumunda bize tam aksiyle resmi yalanla kendi doğrusal idolojikleştirmemiz oluşturma gibi örnekler artırılma olasılığı da vardır.
Konuyu iki önemli bölgesel ama yerel konumlu olayla açalım! Kimisi hala Kürdistan hat ta Kürt kelimesini “aman öcü” gibi kulanmamaya devam etsin; gerçekte artık ırak Kürdistanı simgeli bölgesel konuyla olay artık imkar edilemeycek ötesine geçti. Yine anımsarsınız: çok değil daha iki ayı doldurmayan gelişmelerle ırak Kürdistanında bağımsızlık referandumu yapıldı. Ardından, ırak hükümetinin hamlesi ile Kerkük gibi bazı yerleri Kürdistan bölgesi kaybetti!
Bu gelişmeler bolca konuşuldu. Salt ırak coğrafyasıyla yetinmeyerek ta ABD merkezine dek ulaşıldı. Konuşmaktan da öte, olay direk tavırlarla da kendini gösterdi. Fakat, konu bir noktadan sonra bıçak gibi kesilip hasır altına konuldu. Oysa, ben de yazarken, konunun Barzani ve genel Kürt olgusu için önemli sonuçlar yaratacağını ısrarla uyardık. Fakat, medya birden, haberi kesti. Artık, güncel haberlerde sanki her şey bitmiş, normal konuma dönülmüş duyarsızlığına gelindi….
Son günlerde ırak Kürdistanında öyle duranlık falan yok. Tam aksi, resmi eksen dışında resmen ayaklanmalarla protestolar yaygınlaştı. Ödenemeyen maaşlardan tutun, enerji sorunu ve çaresizliğin doğruduğu öfke, tepki olarak sokağa taşındı. Edilinen bilgilere göre bu tepkilerin örgütsüz olması ise ön görülerin de sınırlı olmasına neden oluyor. Fakat, Irak Kürdistanında kaybedilen Kerkük gibi yerleşimler ile Barzani referandumu hamleleri arasında sıkışıldığının durumu yaşanıyor. Irak hükümetinin tavırları ve giderek belirli nedenlerle bölge konusunda duyarsızlık tavrı öncüleşmesi ile ölümlere neden olan protestolar haber dahi pek yapılmıyor!
Her yenilgi veya kriz kendi tepkisini de yaratır. Konu, bunun nasıl yansıyacağı karşılığında yatıyor. Irak Kürdistanında öfke ve çaresizlik belirli yerlerde sokağa yansıdı. Bazı yerlerde ise hala baskı nedeniyle sesizlik hakim durumda. Bunun devamında sistemin eleştireliği ile örgütsel değişim bileşkesinin oluşmasında yatıyor. Tek sonuç, Barzani, kendi dar siyasal hesapları sonucu, ırak Kürdistanının kazandığı bazı olguları kaybetnekle kalmadı, içsel olarak da sorgulanmayı getirdi. Üstelik, ırak hükümeti gerçeği de yeniden kılıç gibi başlarında salanıyor! Protestolar devam ederse, değişik müdahaleleri de gündeme getirmesi kesindir.Barzani çevresi ise olayları basit bildik idolojik piskolojik baskılanma ile sürdürmektedir: “Olayları iran ve ırak hükümetleri kışkırtıyor” diyorlar. Tıpkı bizdeki her muhalif olayı veya yaşamsal tepkiye “Rumlarla işbirlikciler” suçlama gerçeği gibi……..
Başka bir haber eksikliği de Yemen semalarından verelim. Nedense, medya kesimleri Yemen konusunu gündem yapmaktan hep kaçıyorlar. Sadece, merkezi aBD eksenli “iranın yayılma” probaganda silahı ile yetiniyorlar. Sudi Arabistanın yaklaşık 2 yıldır Yemene füze yağdırıp, uçaklarla bonbalamasına, abluka altına alıp kolera gibi hasttalıkarlın yayılmasına gereken haber yapma tekniği uygulanmıyor…
Dün, dünya medya ekseni Yemenden Sudi sarayına atılan füzeyi bolca haberleştirdi. Adeta konuyu Yemen ve Sudi Arabistan dengeli savaşına koydurtma algısı kulanıldı. Dahası: Yemen ile iran ortak karşıtlık imajı probagandası yapıldı. Oysa, haberler geniş veya normal şekilde verilseydi “iki gündür Sudi uçaklarının Yemeni bonbaladığını, 136 sivilin öldürüldüğü
İçilecek su kaynaklarının da hedef olduğunu, ekili tarlarların dahi vurulduğu haberleri” da eklenecekti. Fakat, sadece Yemenin atıp saraya ulaşmadan vurulan füze haberiyle konu İranlaştırılıp haberleştirildi!
Yukardaki örnekleri artırmak mümkün. Ancak, hep ayni eksiklik yakalanacaktır. Eksik brakılan haber eşitdir bilgilenmede ayni zayıflığı doğuracak. Konu hakında eksik ve tarafcıl bilgilenme edinme sonucu oluşacak. İnsanın gerçekleri değil, tarafsız gibi olup tarafcıl olmanın da koşulalrı yaratılacaktır. Bunalrı her gün karşılıklı yaşıyoruz. Bu giderek politik duruşa dek yanısyınca da neden savaşların devam etiği, neden yalan söylendiği ve kitlesel tavırların böylesine karmaşıklı hale sokulduğunu da eksik bilgiyle başlayan süreçle kavramak daha kolay olur. Ama, kendine başarı hanesi de değişmeden yaşamda kalan sistemin unsurlaırı kalmaktadır. Değişmezliğin bilgisel gerçekelrinden biri de hep eksik ve tarafcılık haberlerin de katgısı çoktur.
