Ukraynada direk Rusya müdahalesi üzerinden bir yıl geçti. Ayni zamanda AB 11 anbargo paketini kabul ediyordu. ABD klasik tetikleme görevine hız verdi. Daha moderin silahlar ve tanklar Ukraynaya ulaştı. Kısa zaman önce Merkelden ABD gazetecisi HORSe dek uzanan itiraflar dahi hala Rusya algısını deyiştirmedi. Stratejik Rusyayı kuşatıp parçalama ve Çina ulaşma stratejisi hala gündemde. Elbet Rusyanın kapitalist gerçekliği, bölgesel güç olma dayatması gözden kaçırılamaz. Fakat, tüm Ukrayna gelişmesini 24 Şubatla başlatmak da Emperyalist algı oyununun esiri olmanın da önemli düşünce şekli halindedir. Genelde şu babasit kuram gözden kaçırılır: olay Emperyalist sistem içinde yaşanıyor. Rekabet ve hegemonya temeli stratejilerin olduğu imkar edilmiyor. Sadece seçilen kelimeler algı propagandasına dayanıyor. Yine Emperyalizmin tüm söz vermelere rağmen ısrarla yaşamda Rusyayı parçalama hareketleri de sürüyor. Buna karşılık, Rusya sosyalist bir ülke deyildir. Daha çok devlet kapitalizme yöneliş vardır. Ancak, bölgesel gücün de korumayı istiyor. Biliyor ki kendine verilen hiçbir söz tutulmadı. Nitekim buna yanıt Gürcistanda verildi. Hatırlayanlar bir noktayı unutur. Gürcistana Rusya müdahale ederken, Ukraynada iktidarda Turuncu Devrim ABD Almanya işbjirlikcili yönetim vardı. Bu dahi gözden kaçırıldı. Sonuçta Brenziskiden başlayan ve en son Obama tarafından faşistlerle işbirliği ile gerçekleşen Ukrayna sorunu her zaman paldırküldür müdahale edip karşılık veren Rusyayı da Ukraynanın içine çekti. İşin önemli bir uyarısı da direk ABD öteki düşünce kuruluşunun ünlü lideri Kşsincırdan da geldiydi. İki düşman birlikte uğraşılamaz dendi. Bu konudaki birçok gelişmeyi, perşenbe günü Ukrayna makalesiyle yazdım.***
Ukrayna savaşı bir yılını doldurdu deniliyor. Aslında eksik, Rusyanın Ukraynaya girişi üzerinden bir yıl geçtiği ifadesi olması gerekir. Rusya Ukraynaya girmeden de ülkede iç savaş yaşanıyordu. Hat da ABD ve Almanya destekliyordu. İngiltere Odesada üst almak üzereydi. Kısaca, tüm belgeleri topralayıp yorum yapmak önemlidir. Tek yanlı ağırlıklı algı operasyonlarıyla kolayca yanıltıma sağlanır. Siz doğruları ekleyince de sanki arşıtı destekler algısı da kolayca oluşturulur. Rusya konusu da böyle oldu. Elbet Soveytler dağılmasından sonra en büyük cumhuriyet Rusya idi. Batının istediği birçok uygulamayı da yaptı. Yaklaşkmak hedefledi. Natoya dahi bizat Putin girmek önerisini yaptı. AB üyeliği veya ortak yapılarda bulunma peşindeydi. Oysa ikibinlerde dahi batıda Rusyayı parçalama ve bunun üzerinden en başta Çeçenleri de Sudielr yardımıyla destekleme politikası batıda uygulandı. Anti Rusya duruşu hep ponpalandı. Bunu Ukrayna savaşında direk yaşadık. Brakın siyasetçileri, sokakta Çaykoskiye ve Tostoya varan yasaklar ve protesto tutumları dahi oldu. Onun için konuyu deyerlendrirken, emperyalistler arası konum kadar, genelde birçok ülkeye konulan en başta ABD tutumuna da dikatle önem vermemiz gerekir.
Nitekim, Ukrayna faşist darbesi sonrası oluşan iç savaş koşullarında anlaşma yapıldı. Bu anlaşma yapılırken tekrar tekrar yazdığım ve Almanya başbakanı Merkelin dahi tiraf etiği şekliyle “zaman kazanma oluşu” sonucu savaş yeniden tetiklendi. Batı hep algın oyunlarla Rusyaya yüklenirken, Ukraynada ötel yakmalardan dil yasaklamaya dek tutumlar normal halde uygulandı. Batı hiç tepki vermedi. Guteresli B.M. hiç konu etmeyin istemedi. Bunlar bir anlamda doksanlardan beri bildiğimiz Rusyayı kuşatma,m mümkün se bazı cumhurieytleri ondan koparma stratejisinin uygulanmasıydı. Aynen Ortadoğuda da oldu.
Libya Kadafi devirmesine Emperyalistler gerçekleştirirken, Rusyaya da pay verecekelrini söylediler. Öyle olmadı. Suriye girişimi ise Rusyaya irandan sonra sıra ona geleceğini de haykırıyordu. ABD ve Batı blokunu Suriyede karşıladı. Dikat edien, strateji net. Uzun vadede Çini kuşatma hareketidir. Batı tüm olaylarda cihatçılar ve faşistleri kulandı. Ortadoğudaki tüm ayaklanalarda gerici yobazz ciahtcılar veya Ukrayna ve Polonyada faşistlerle davranmak tesadüf deyildi. Bir anlamda, bbatı kolektif emperyalist blok, Rusyayı hep karşıt gördü. Onu zaten gizlemedi. Rusyada da Yelsin teslimiyet dönhemi sonrası daha devlet kapitalist tutumla özelikle askeri güvenlik alanlarını korumaya girişti. Dikat edin, Rusyanın güçlü ekonomik itifakları hala yok. Ama, askeri güçle hegemonyasını korumaya uğraşıyor.
Rusya karşıtlığı bir konuyu da kanıtladı. İstemeyenler dahi anladı. Yeşiler, Sosyaldemokratlar ve AB genelindeki söylenen farklılık hikayesi anti Rusya tutumunda faşistlerle nasıl kucaklaşıp özdeşlemeye dek ABD leştiğini anlatı. Kimisi Ukrayna konusunda AB kırılması bekledi. Ben bazılarına Almanya örneğini verdim. Ben haklı çıktım. Ama hala konu konuşulurken, ne Rusyanın gerçeği, en genel emperyalist sistem içindeki siyasal hegemonik gözü, ne strateji ve karşı hamle kuralına hiç dikat etmiyorlar. Olayı salt 24 Şubatla alıp anti Rusya ile geliştirip orda brakıyorlar. Halbuki doğru olan Rusyanın da kapitalist güç olması kadar, ABD düzeyinde dünyada süper güç olmadığı öteki durumu da var. Peki, madem müdahalelere karşıyız. Suriye Libya ve nice ülkelerdeki işkallerle toprak bütünlüklerine hem de cihatcıalrlan işbirliği halinde yapılmasına da anbargolar konmuyor. En ibretli olanı son depremle Suriyedeki yapılanları da ekleyrekn bir kez daha Rusya durumunu değerlendirmek şart. Sosyalizmin seçenekn olmadığı sürece, dünyanın neleri yaşayacağı örneğini doğru kavramak önemlidir.
