- Advertisement -spot_img

Halil Karapaşaoğlu

Biri var; hiç kimse – Halil Karapaşaoğlu

Halil Karapaşaoğlu’nun Afrika Gazetesinde “Apartman boşluğu” başlıklı köşesinde yayınlanan yazısı Gece yavaş yavaş devrilmişti… Terliyordum… Boğazımda bir şeyler birikiyordu… Parmak uçlarım… Uyuşmaya başlarken… Morarıyordu sanki… Göz kapaklarımı açmak için uğraşıyordum… Açılmıyordu… Nefes almam...

Ateş Dili; “Kırkiki” – Halil Karapaşaoğlu

Halil Karapaşaoğlu’nun Afrika Gazetesinde “Apartman boşluğu” başlıklı köşesinde yayınlanan yazısı Şiirin yapraklarını teker teker “sever sevmez” yaparak sökersek, günün sonunda alacağımız yanıt ne olur? Şiir...

Lefkoşa; hiçbir yerin başkenti – Halil Karapaşaoğlu

Halil Karapaşaoğlu’nun Afrika Gazetesinde “Apartman boşluğu” başlıklı köşesinde yayınlanan yazısı Rüzgâr yuvarlanarak… Üstüme geldi… Tam göbeğine doğru vurmak istedim… Ayağım içinden geçti… Tutturamadım… Yuvarlanarak gelen rüzgâr topları… Yüzlerce… Binlerce… Gözlerime… Dudaklarıma… Tazelik bırakan… Rüzgâr gibi midir...

Geri gelmemesi için yükseklere savurttum – Halil Karapaşaoğlu

Halil Karapaşaoğlu’nun Afrika Gazetesinde “Apartman boşluğu” başlıklı köşesinde yayınlanan yazısı Yerde duran yassı taşı aldım… Cebimden bembeyaz mendili çıkarttım… Çakımla dört köşesini deldim… İple taşa bağladım… Yağmur öyle güzel...

Yeryüzündeki bütün gölgeler kırılıyor – Halil Karapaşaoğlu

Halil Karapaşaoğlu’nun Afrika Gazetesinde “Apartman boşluğu” başlıklı köşesinde yayınlanan yazısı   Tuğçe ve Evrim’e   Sevgili Marx… Bağların kenarında… Eski tahta bir masaya oturmuştuk… Karşımızda heybetli dağlar… Vadilerin arasında görünen masmavi deniz… Sana… Yanına...

Son eklenenler

- Advertisement -spot_img