Ordunun kıskacındaki gençler – Serdar M. Değirmencioğlu

Arama motorlarına “demokrasinin beşiği” yazınca ilginç sonuçlar çıkıyor. Örneğin, “Demokrasinin beşiği İngiltere” gibi bir kalıp yineleniyor. Öte yandan, bu gibi kalıpları üretenlerin beşiği kendi tarihlerinde bulmaya eğilimli oldukları anlaşılıyor. Örneğin, ABD’de siyasetçiler demokrasinin asıl ABD’de kök tuttuğunu iddia edip, köklü demokrasiyi “İhraç etmek” için operasyonlar veya savaşlara girişmenin çok mantıklı olduğunu söyleyebiliyorlar.

“Köklü” demokrasi ülkesi olduğu söylenen ABD aslında bir dünya imparatorluğu. Büyük imparatorluklar ancak büyük ordular ve militarizm ile var olabiliyorlar. Büyük bir ordu çok sayıda insanın askere alınması demek. Vietnam Savaşı sonrası ABD’de zorunlu askerlik kaldırıldığı için orduya asker bulmak için büyük bir makine durmaksızın çalışıyor.

Geçen hafta ABD çapında yayımlanan bir gazetede ordunun gençleri çekmek için ne kadar çok çalıştığını ve ne kadar başarılı olduğunu anlatan uzun bir yazı yayımlandı. Yazıda, gencecik insanların orduya alınmasının ne kadar büyük bir haksızlık ve kötülük olduğuna ilişkin bir ima bile yoktu. Bu şaşırtıcı değil çünkü Savunma Bakanlığı ve ordunun kolları çok uzun.

Öte yandan militarizmin ve ordunun topluma verdiği zararı bilenler de çalışıyorlar. Gençleri orduya çekmek için yapılan çalışmalara karşı yıllardır mücadele ediyorlar. Özellikle de sinsice yürütülen çalışmaları gözler önüne sermeye çalışıyorlar. Gençlere ulaşmak için okulların kullanıldığını biliyorlar ve bu nedenle okullarda yürütülen çalışmaları deşifre etmek istiyorlar.

ABD ordusu uzun süredir lise yöneticilerinden öğrencilerin adreslerini ve telefon numaralarını alıyor, öğrencilere ulaşılıyor ve onlara askerliğin ne kadar parlak bir gelecek olduğu anlatılıyor. Bu oyunu bozmak isteyenler, velilerin kişisel bilgilerinin orduya verilmesini engelleyen bir formu doldurmasını öneriyorlar. Ordunun yaptıklarından ve bu formun varlığından haberdar olmayan velilere, formu nerede bulabileceklerini, formun mutlaka imzalanması gerektiğini vd. anlatıyorlar. Bilgilerin verilmesini engellemenin bir hak olduğunu, bunun bir ceza veya yaptırıma yol açmayacağını da ekliyorlar.

Ordu elbette bunları biliyor. Bu nedenle Silahlı Kuvvetler Mesleki Yetenek Bataryası (ASVAB) devreye sokulmuş. ASVAB, Savunma Bakanlığı tarafından ordu için önemli becerileri ölçmek için geliştirilmiş. Ama bakanlık çalışanları veya ordunun ilgili birimleri bu testi, okullardan kişisel bilgileri toplamak için kullanıyorlar.

Uygulanan bu teste giren liseliler oynanan oyundan haberdar değil. Öğrencilerin teste girmeyi kabul etmelerinin kişisel bilgilerinin orduya verilmesini onayladıkları anlamına geldiğini iddia eden ordu, bu bilgileri hemen okul yöneticilerinden almak istiyor. Daha kötüsü, toplanan bilgiler kullanılarak Pentagon’da ulusal bir veri tabanı oluşturulmaya çalışılıyor.

Militarizm karşıtı kuruluşlar ise liselilerin teste girmemesi için velileri uyarmaya çalışıyorlar. Ayrıca velilerin bu testin okula sokulmaması için okul yönetimine baskı yapmalarını öneriyorlar.

Bütün bunlar devasa bir kıskacın varlığını gösteriyor. ABD ordusu, tıpkı diğer ordular gibi, yoksul kesimleri hedef alıyor. “Orduya yazılın, 35 bin dolar cebinizde” gibi afişlerle yoksul gençleri imparatorluğun vurucu güçlerine katılmaya ikna etmek için sürekli çalışıyor.

Okulların kapılarının orduya açık tutulması bu nedenle çok önemli. Britanya ordusu da asker bulabilmek için okulları kullanıyor. Geçtiğimiz hafta ABD’de yayımlanan ve ordunun gençleri çekmek için ne kadar çok çalıştığını anlatan yazıda, okulların salgın döneminde kapatılmasının asker bulma çalışmalarını sekteye uğrattığı belirtiliyordu.

Gelelim Türkiye’ye. Var olan rejim, “Demokrasi ihraç eden” ABD’yi ve seçimlere katılım oranı düşük olan “demokrasinin beşiği” Avrupa ülkelerini eleştirerek görünüşün yanıltıcı olduğunu, asıl “ileri demokrasi”nin Türkiye’de kurulduğunu iddia ediyor. Oysa gerçekler ortada: “İleri demokrasi” büyük bir sömürü, büyük adaletsizlik ve tepeden yönetim; “Türkiye Yüzyılı” ise sınırsız militarizm demek. Büyük ordu çok sayıda gencin askere alınması, kıskaca alınan yoksul ve ezilen kesimlerin içerisinden rejimin vurucu güçlerine emek gücü sağlanması demek. “Büyük Türkiye” eskiden olduğu gibi bugün de büyük bir yalan. Ordu için yapılan güzellemeler eskiden olduğu gibi bugün de göz boyamak için. Ordunun kıskacı hep yoksullara çalışır. Militarizm her zaman acı getirir.