Ayni gün, aynı kitapçı, aynı köşe, bakımsız bir kitaplık, tozlu bir kitap daha. Kalınca bir şey, “das kapital” ayarında! Kocaman “İktidarların Sofrası” yazıyor bir de. Sol üst de çatal resminin üzerinde ARTUN ÜNSAL yazısını gördüm ve hemen hazır ola geçtim! Çürük bir vicdani retçi olduğum için, doğru şekilde yapmamış olabilirim, özür dilerim komutanım.
On dakikada iki aşk! Olur mu? Neden olmasın? Hatta oldu bilem, çok da güzel oldu.
10 yılda, çalışarak, emek verilerek ortaya çıkan bir başyapıt.
Siyaset bilimi profesörü, sosyolog, yemek ve mutfak kültürü araştırmacısı, gurme Artun Ünsal.
Yemek, nefes alma ile birlikte en elzem insani faaliyet ve sosyal yaşamı en çok sarmalayan şey. (Minte Du Bois 102)
Gastronomik sanatlar dünyası dört köşesini, tüm ahlaki düşünceler ve tüm toplumsal ilişkileri kapsar.
Sadece mutfakta gördüğü sos tenceresi ve ziyafet yemek dışı bir şey görmeyenler için. söz Konusudur. (Grimod Lakeysae)
Yemek: 1. Yaşamı idame etme
2. sosyal dönüşüm ve ÖRGÜTLENME
3. jeopolitik rekabet, endüstri ve gelişim
4. Ülkeler arası anlaşmazlık ve askeri çatışma
5. Ekonomik büyümede de “katalizör” olmuştur ve oldu da.
DEMİŞ… (Artun Ünsal)
Yalnız yemek yemek veya toplu sevdiklerinizle, sevmediklerimizle, aile bireyler, bayram yemeklerinde yemek yeme arasındaki yemeğin keyfinde mutlak bir fark vardır.
Annenin dolması, anneannenin dolması, her kadar aynı reçete olsa da hiç bir zaman aynı tat olmaz. Yalnız yersen başka, sevgili ile yersen başka, aile ile yersen farklı, sevmediğin birleri ile ise bambaşkadır. Dolma aynı dolma aslında…
Eğitim ücretsiz olsa da, o yemek ücretlidir. Özel okulda zaten ücretli.
İş yerleri?
Hangi işyeri 8 saat çalışan bir emekçisine iki öğün yemek vermektedir? iki öğünü geçtim, bir öğün? Çok azdır bu sayı…
Ama mutlak bir yer vardır, o da RESTORANDIR…
Bu dünyanın birçok ülkesinde böyledir.
Eğer bir restoran emekçisi isen, asla aç kalmazsın. En alttan en üste, hiç fark etmez aynı şeyi yemelisin. Bu da maalesef kendini zamanda hiyerarşi içinde birçok restoranda pesini alan bir alt-üst haline gelmiştir. Başaşçı yemez mesela bu yemeği, şef garson da, rütbesi arttı ya bir kere komi le aynı masaya oturur mu hiç!
O yüzden bir restoranda çalışıyorsan eğer, MUTFAK çalışanları ile aranı bozduğun an, unut eski güzel lezzetleri, bir daha sıcak lezzetli bir yemek göremezsin. İstifaya giden yol olur bu bazen, YEMEK işte, bu kadar bir etkin bir “araç” yani bir işyeri için.
Aile işletmeleri, ki bu illa da kan bağı olmasına gerek yok. Bir aile gibi olan işyerleri, kan bağı olan aile işletmelerine göre daha önü açık, daha başarılı olma ihtimali, çok daha yüksek olur. En doğalında bir ölüm sonrasında bile malı dı, mülk dü, paylaşımdı mesela? O restoran bir daha kapısını açamaya bilir mesela. Karı-koca, ayrıldı! Geçmiş olsun!
Yemek Bir İSYANDIR aslında.
Açlık grevidir BAZEN.
Bir UMUT ölüm de olur ara ara.
Hapishane yemekhanesinde, çatal ve bıçağı, yemek masasına güm, güm VURMAKTIR, bir mahkum tarafından.
Bir ÜNIVERSİTE yemekhanesinde, HAYKIRIŞ olur, bazı bazı.
Bu haftaki kitabi, size sevdire bilmek için, yorumlama gafletinde bulundum.
Haddini aşarak!
Herkese iyi Pazarlar
Nevzat Hami RESTORANCI 22/09/24, 17:06, Lefkoşa Surlariçi
