Gazze’de İsrail’in soykırım savaşı ateşkes anlaşmalarına rağmen hız kesmiyor. Abluka altında çadırlarda yaşayan milyonlarca Filistinliyse tıbbi ürünlerden gıdaya yaşamsal öneme sahip her türlü yardıma muhtaç bir şekilde bombalar altında hayata devam etmeye çalışıyor.
Akla gelebilecek savaş suçlarının her biri teker teker işlenirken kendini ‘insan haklarının savunucusu’ olarak gören Avrupalı devletler, Tel Aviv’e doğrudan veya dolaylı destekle soykırıma meşruiyet halesi armağan ediyor.
Fakat ikiyüzlülük sadece İsrail ile devam ettirilen ticaretle kınama açıklamaları arasındaki farkla sınırlı değil. Şaka gibi ancak Avrupalılar, 7 Ekim 2023’ten bu yana 70 binin üzerinde insanın hayatını kaybettiği Filistin’den ‘eşeklerin’ kurtarılmasıyla meşgul. Filistinlilere maddi manevi tüm kapılarını kapatan Almanya gibi ülkeler, acil tıbbi yardıma muhtaç Gazzeli çocukların tedavi başvurularını reddederken yüzlerce eşeğe canı gönülden kapı açabiliyor.
İsrailli askerlerin Filistinlilerden çaldığı eşekler ‘Arapların kötü davranışlarına maruz kaldıkları ve travma yaşadıkları için’ Avrupalı ‘hayvanseverlere’ ulaştırılıyor. Üstelik sivil toplum kuruluşları arkasına gizlenen bu hayvan kaçakçılığı birkaç seferlik bir olay değil: Bugüne kadar 600’ün üzerinde Filistinli eşeğe Avrupa’da yeni yuva bulundu.
Peki bu ticaret ağı nasıl işliyor?
**
Le Monde’da yer alan haber siyonistlerin eşek kaçakçılığı aracılığıyla nasıl insanlık onuruyla dalga geçtiklerini gözler önüne serdi. Eşek ticaretinin merkezinde Belçika var. İsrail’in gönderdiği hayvanlar ilk olarak burada Avrupa havası soluyor. Gönderilen hayvanların isimleri de epey manidar. Örneğin bir seferinde Liège Havalimanına getirilen eşekler Hibiscus, Wazabi ve Duvdevan şeklinde adlandırılmış. Bunlar bir TV dizisi olan Fauda’daki İsrail komando birliğine verilen isimler.
Ticaretin merkezinde Starting Over Sanctuary isimli bir STK var. Başındaki isim Sharon Cohen bağışlar aracılığıyla 2022’den bu yana 608 eşeğin Avrupa’ya transferini gerçekleştirdi. Gazze’deki savaşla birlikte Cohen, ‘Çoğu açlıktan ölmek üzere olan ve bazıları sakat kalmış 160 eşeği kurtardıklarını’ söylüyor.
Fakat tek hayvan kaynağı soykırım sahası değil. Diğer eşekler İsrail’deki nüfusun yüzde 20’sini oluşturan İsrail vatandaşı Arapların köylerinden ‘Kötü muamele gördükleri’ iddiasıyla ele geçiriliyor. Yerleşimcilerin ya da polislerin gasbettiği -ya da kurumun iddiasına inanırsanız eğer dostça ‘satın aldığı’- bu hayvanlar Cohen’e gönderiliyor. Cohen de “Gazze’deki savaştan eşekleri kurtarın!” sloganıyla eşekleri Avrupa’nın ‘hayvansever’ yeni sahiplerine iletiyor.
Jewish News’ın haberine göre, kampanyayı yürütenler “Eşekler hâlâ savaşın yaralarını taşıyorlar. Sürecin her aşaması hayvanların kolay, stressiz bir geçiş yaşaması için dikkatle işletilmeli” şeklinde özenli davranışlarından söz ediyorlar.
Fakat ‘psikolojik travma kurbanı eşeklerin haklarını’ gündeme getirenlerin amacı basit bir gasp ya da sadece insanlığa hakaret değil. Ambargo nedeniyle Gazze’de yakıta erişim sağlanamıyor. Ambulanslar da dahil olmak üzere araçları yakıtsız bırakan bu ağır kuşatma 2008’den beri uygulanınca eşekler/eşek arabaları Gazzelilerin temel ulaşım aracı haline geldi. Fakat Tel Aviv, bunun da önüne geçmek için 2021’de ‘hayvan haklarını’ gerekçe göstererek Gazze’nin eşek ithal etmesini yasakladı. Artan yoksulluk ve kuşatmayla birlikte eşeklerin fiyatı 800-1000 dolara kadar yükseldi. Dolayısıyla eşekleri Gazzelilerin elinden almak, onların gündelik ihtiyaçlarına ciddi bir darbe vurmak anlamına geliyor.
Lübnan Gazetesi El Ahbar’ın haberine göre, İsrail ordusu kaçırdığı eşekleri söz konusu STK’lere teslim ediyor. Gazete Batı Şeria’da dikkat çekici ‘eşek hırsızlığı’ örneklerinden bahsediyor: Mart 2023’te siyonist yerleşimciler Nablus kenti yakınlarında 70 yaşındaki bir Filistinlinin eşeğini silah zoruyla çaldılar. Ekim 2024’te ise yerleşimciler bir Filistinli çiftçinin dört eşeğini çaldı. Ağustos-eylül aylarındaysa bir çoban üç kez organize eşek hırsızlığının mağduru oldu. Geride bıraktığımız yılsa eşek hırsızlığında ciddi bir artış kaydedildi.
**
‘Gazze’den gaspla eşek kurtarma’ hikayesini tüyler ürpertici kılan birden fazla boyut var.
Öncelikle Filistinli mahkumlara tecavüz etme ‘hakkının’ resmi kurumlarda rahatça ‘tartışıldığı’ İsrail gibi bir ülkede insan hayatına en ufak bir değer verilmezken, söz konusu hayvanlar olduğunda kendilerini ‘hassas’ gösteriyorlar. Her şeyden önce bu net bir şekilde “Bakın siz eşekten bile değersizsiniz” demek. İsrailli hayvan STK’lerinin açıklamalarını okuduğumuzda bu kinayeli dili hissedebiliyoruz.
Normal şartlarda ‘Arapların hayvanlara eziyet ettiği için eşeklerin ellerinden alınması gerektiği’ düşüncesi de başlı başına korkunç bir üstenciliğe işaret ediyor ama buraya gelene kadar saydığımız diğer mevzular o kadar can sıkıcı ki bu yaklaşımdan söz etmek zaman kaybı olabilir. O yüzden hiç oraya girmeyelim.
Buna karşın satıcı kadar alıcının da konumu için benzer şeyleri söyleyebiliriz. İnsanlar durmaksızın süren bir soykırımla karşı karşıyayken İsraillilerin ‘bağış’ adıyla organize ettiği bir pazarda ‘Eşeklerin peşine düşmek’ için analitik düşünme yetisinin kırıntısına bile sahip olmamak gerekiyor.
Son olarak, bu ticaret Filistinlilere hakaret etmekle kalmıyor. Bizzat gasbedilen eşeklerin ticareti söz konusu olduğu için siyonistlerin bilindik bir yerleşimci-sömürgecilik politikası devam ediyor. Avrupalı bir hayvansever “Savaşta yaralanmış bir eşek sahiplendim” diye sevinirken aslında İsrail’in hem yerleşimci siyasetine çanak tutuyor, hem de ambargonun harcını sağlamlaştırıyor.
Eşek kurtarma kisvesi altında süren sömürgeci abluka bize alışıldık bir ikiyüzlülüğün mide bulandırıcı bir örneğini sunuyor.
