yazılarKıbrıs iktibasGökyüzü ikiye bölünmez - Arda Arıkan

Gökyüzü ikiye bölünmez – Arda Arıkan

21 Eylül Pazar günü, Uluslararası Barış Günü vesilesiyle Dayanışma Evi’ne gidenlerden biriydim. Daha kapıdan geçer geçmez tanıdık yüzlerle karşılaştım; okuldan, başka iki toplumlu etkinliklerden arkadaşlarım oradaydı. Uzun zamandır görmediklerimle kucaklaştım, vakit geçirdim. Hatta barış kampındaki eğitmenlerimden bazılarını da görünce, beraber geçirdiğimiz günleri hatırladım.

Etkinlik alanı çok renkli ve de doluydu. JA Achievement, Bicommunity, United Sports Cyprus, Home for Cooperation ve Hands Across the Divide gibi örgütler standlarını açmıştı. Bicommunity barışla ilgili küçük bir quiz düzenlediydi. Ama benim en çok dikkatimi çeken, “Hands Across the Divide – Sınırı Aşan Eller” adlı kadın örgütünün standı oldu. Orada Magda Zenon’la tanıştım. Duruşu, konuşması, tavırlarıyla tam gerçek bir Kıbrıslıydı. Onunla tanışmak beni mutlu etti. Üstelik standta Katie Klerides’in yazdığı iki dilli Başkanın Köpekleri kitabını da buldum, aldım ve okumayı sabırsızlıkla bekliyorum.

Bir başka sürpriz ise emekli okul müdürü ve iki toplumlu koro üyelerinden Joulia Schiza’ydı. Onun barışa olan bağlılığından hiç kuşkum yok zaten. Lefkoşa turunu yine eğitmenim Marios Antoniou gerçekleştirdi; kuzeyi, güneyi ve ara bölgeyi gezdirerek şehri yeniden görünmesini sağladı katılımcılara. Çocuklar için sınırsız dondurma dağıtıldı, resim aktivitesinden sonra bu onları mutlu etti.

En çok görmek istediğim şeylerden biri de hobi olarak DJ’lik yapan sosyoloji öğretmenim Nevsu Erem’di. Ancak ben ayrıldıktan sonra geldiği için maalesef karşılaşamadık. Orada olup, onu dinleyerek ona destek olmayı çok isterdim…

Konferans salonunda ise bu yılın Teaching for Peace ödülleri sahiplerine takdim edildi. Yine de ayrıldıktan sonra da aklımın bir köşesinde bir soru takılıp kaldıydı. Biz orada “barış günü” kutlarken, Kıbrıs halen ortasından bölünmüş, dünyanın başka köşelerinde, özellikle Gazze’de insanlar ölmekte. Umarım bu her iki durumda en kısa sürede son bulur çünkü artık “yeter” noktasını aştık bile.

Bu yaptıklarımız ve yapmaya devam edeceğimiz bu küçük veya büyük şeylerin bir gün amacına ulaşması dileğiyle…

Diğer yazıları

ABD-İran ateşkesi ne anlama geliyor? – Doç. Dr. Mustafa Çıraklı

Diplomatik söylemin fazlasıyla gelgitli, sahadaki gelişmeler bağlamında ise tarafların...

“Ada”: Vicdani Bir Uyanışın Anatomisi – Ümit İnatçı

Merkezi Limasol’da olan ETHAL Tiyatrosu’nun “ADA” oyunu Lefkoşa Belediye...

Dijital yalnızlık ve sahne! – Cenk Mutluyakalı

“Görmezden gelinen en büyük sorun, erişim ve iletişim vaat...

Son kaleyi de teslim ederken… – Aysu Basri Akter

İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) Türkiye’nin en prestijli üniversitelerinden biri.Kuzey...
4,157BeğenenlerBeğen
947TakipçilerTakip Et
3,969TakipçilerTakip Et
823AboneAbone Ol

Son eklenenler

Birleşik Arap Emirlikleri, nereye doğru koşuyor? – Özkan Yıkıcı

Küçük olsa da birçok özellik gizletilerek öyle bir Körfez...

Dünya Siyasetinin Deneme Alanı – Şener Elcil

Dünya siyaseti ekonomi üzerine kurulmuş olup, tüm siyasi sistemler,...

Sadece sürücüyü değil, aracı da değiştirmek gerekiyor – Fikret Başkaya

‘Siyasal iktidar denen şey, bir sınıfın başka bir sınıfı...

Gelişmelere seçimler boyutunu da katarsak – Özkan Yıkıcı

Gençliğimizde seminerler düzenlenirdi. İlk sosyalist eksendeki seminer konusu da...

Krizler diyarındaki gerçeklerde savrulmak – Özkan Yıkıcı

Adamız, kritik koşullarda yüzmeye çalışan gemi misalidir. Orta Doğu...

Halkların İklim Zirvesi ve nükleer karşıtı mücadele – Mehmet Horuş

Çernobil felaketinin 40. yılı, geçtiğimiz haftanın en önemli gündemleri...

Dolar ve F-35 – Hayri Kozanoğlu

Marksist iktisatçı Lapavitsas, yeni emperyal düzeni “dolar ve F-35’in...

Doruk’tan gelen ses: Hangi taraftasın? – L. Doğan Tılıç

İşçi sınıfı mücadeleleri içinde madencilerin, en başta da terini...

Canlı yayın