Dürüst insanların özelliklerini saymak değil amacım. Google sorarsanız bu konuda birçok makale bulabilirsiniz.
Benim burada üzerinde durmak istediğim ise bu insanların bir özelliğidir. Kendine güvenmek. Yaptığı işte, söylediği sözde bu güveni duyuyorsa biliniz ki her şartta bunları savunur. Bugün böyle yarım şöyle değildir.
Dürüst insan yönetici olduğunda üzerine aldığı sorumlulukları eşitlik, şeffaflık ve en önemlisi vicdanının sesine kulak vererek yerine getirir. Gizlisi saklısı olmaz. Olamaz.
Her yönetim kadrosunda mutlaka onu denetleyen bir üst kurum, mekanizma vardır. Bu olması gerekendir ve doğrudur. İşte dürüst yönetici bundan hiçbir zaman gocunmaz. Veremeyeceği hesap yoktur. Yaptığı işin görülmesi, incelenmesi onun için iyi bir fırsattır.
Dünyamızda iki yüzden fazla ülke vardır. Bu da milyonlarca yöneticinin olduğunu gösterir. Gerek devlette, gerekse özel veya tüzel kurumlarda yöneticilerin elbette faklı karakterleri vardır. Bunun aksini düşünmek eşyanın tabiatına aykırıdır. Buna rağmen ortak özellik denetimden kokmamak olmalıdır.
Yönetimde olanın denetim mekanizmasıyla denetlenmesi bir güvensizlik sorunu değildir. Aksine yönetimde olanın bu denetimle yaptıklarının doğruluğunu göstermek ve kariyer merdivenlerini çıkmak için bir fırsat olarak görmelidir.
Elbette denetleyicilerin de objektifi adil ve önyargısız olması gerekir.
Siyasette denetleyici o devletin yurttaşlarıdır. Yurttaş, demokrasilerde vekalet verdiği kişiler aracılığı ile devlet mekanizmasının çalışmasını sağlar. Denetim belli sürelerle elindedir. Bu mekanizma seçimlerdir. Seçimler ne kadar adil, özgür, ve şeffaf olursa denetim de o oranda gerçekçi ve doğru yapılmış olur.
Seçimlerde bu adil ve özgürce yapılmasını engellemek isteyenlerin mutlaka öğrenilmemesi, duyurulmamasını istedikleri kirli işler vardır. Bu amaçla seçimlere hile karıştırma, tehditle insanların iradesini yönlendirirler.
Devlet yönetmek çok ciddi bir iştir. Bu yöneticilerin ağızlarından çıkanı kulaklarının duyması gerekmektedir. Devlet ciddiyeti ile hareket etmeli ve özü sözü bir olmalıdır. Bu durumda dünya devletleri içinde itibar sağlayabilirler. Karşılıklı çıkar ilişkileri içine girilirse zaman göre tavır değiştirme zorunda kalınabilir.
Dün söylediğin unutan bugün tam tersini savunan bir insan köy kahvesinde bile dikkate alınmaz ve palavracı olarak bilinir. Herkes onunla eğlenirken o bunun farkında değildir. Böyle insanla elbette dürüst olarak kabul edilmez.
Türkiye’de ve burada özellikle yolsuzlukların araştırılması için gerek mecliste gerekse adli mercilerde soruşturma önerileri ve istekleri parmak hesabıyla engellenebilmektedir. İşte burada denetimden kaçmanın açıklanamayacak pis kokularının olduğu anlaşılır. Bu kokuların ortaya çıkmaması ve görevi kötüye kullanıldığı anlaşılmasın ve cezalandırılmasın diye engellemeler yapılıyor.
Üçüncü sınıf demokrasilerde çokça görülen bu tür yönetim anlayışıdır. Özgürlüklerin kısıtlanması, hesap vermekten kaçınılması durumu biliniz ki dürüst olmayan ve gizli çıkar ilişkilerinin olduğunu göstermektedir. Bu tür insanların devlet kademelerinde görev yapmalarının en büyük suçlusu da seçim dönemlerinde vekalet verirken insanların kişiliklerini dikkate almadan, dürüstlüklerini sorgulamadan, çıkar ilişkileri içine girmeleri ve bundan kişisel fayda kazanma peşinde olanlarındır.
