Senebaşı Almanyada Sosyaldemokrat parti başkanlığında Yeşiler ve Liberallerle kualisyon hükümeti kuruldu. İşlerin nereye yönelineceği beklentisi olurken, Ukrayna krizi ateş topu kucaklarında bulundu. Bir anlamda ,özellikle Baydının 1 yıl önceki stratejik deyişkenliği ile Rusyanın da temel düşman eksenine konulmasıyla, Almanya belli ki epey sıkıntı yaşayacak. Öyle ki başta Alman eski hükümetleri Ukrayna ki-rizine işdahla atılırken, Oradaki darbe girişimlerine destek verirken, geneldeki sistemsel çizgiye fazla dikat etmedikelri anlaşılıyor. Tarihi Ukrayna işdahı ve son dönemdeki müdahalelere direk Almanyanın dalışı, belli ki Baydın taktikleriyle biraz endişeler de getirdi. Çünkü, önceki yazılarımda olduğu gibi krizin genel eksene outurtulması, sistemsel çelişkili nifus alanına konuluşu, Almanyanın tümden Rusya ilşkilerinin kopmasını pek de istemediği görüşler de karışıklık çıkardı. Hele Çin AB ilişkileri ve temel çelişkinin Çinin kuşatılma strateji olma ikilemi de eklenince, Almanya ABD çıkarlarında kırıklıkların dışa vurduğu anlaşılmaktadır.
Doksanlarda birleşen Almanya, peşinde AB rüzgarını da alınca, gidrek Bağımsız Avrupa gibi bir algıyı da siaysete çekti. Özellikle ekonomik güçlenme epey yol alırken, AB içi çelişkilerin de politik ortaklık oluşmama ikileminde yoluna devam ediliyordu. Özellikle Trump döneminde devletler ilişkilerinin öne çıkarılması, Almanyanın başındaki Merkelin bu yeni dönüşümü lehine çevirmeye başlamasına fırsat getirdi. Ancak, devletler ilişkilerinin öne çıkışı AB içinde de ulusalcılığı güçlndirdi. Yine de Almanya, bağımsız davranarak, nifus alanını geliştirmeğe hız verdi. Ukrayna bu gelişmelrden birisiydi
Ukraynanın Natoya ve Ab üyesi yapılması için başlayan girişimlere, Almanya daa hızla eklendi. Hat taa Ukraynadaki son meydan saray darbesine direk destek verdi. Amaç, Ukraynayı her kesim kendine yakınlaştırıp elde etme politikasıydı. Nitekim, Almanya Rusyaya karşı bazı kararları da tetikledi. Fakat oluşan Angloamerikan itifakının oyunlarına hamle gücü yetmedi. Özellikle Trump döneminde belirli dengede giden, görünüre dek çelişkiler yansırken, Baydının aldatmacası Almanyada da yaşandı. Baydının ortak müttefik davranış yalanı Almanyada ilk çatlağı oluşturdu. Yukarıda belirtiğim gibi Baydının Rusyayı temel eksene koymasıyla, ilişkilerde yeni kayış oluştu. Öyle oluştu ki salt Ukrayna değil, gaz ve genel Nato stratejiye eklendi. Bunun anlamı; Alnanyanın önem verdiği Kuzey boru hatının da tehlikeye girmesi. Rusya yerine daha pahalı Kaya gazının ABD den alınması yönelişini içeriyordu.
Somut olan bu dönüşüm, Almanyayı ürkütmeye başladı. İşin şakası olmayıp Ukraynada direk savaş dezeformazyonuna girişi işleri karıştırdı. Başta işdahlı olarak Ukrayna krizine dalan Almanya, faşistlerle nifus hegemonya kurma politikasına sarılmanın şimdi çelişki acısını yaşıyor. Üstelik, ABD Ab bağımsız olma hamlesine de takoz koyuyor. Beklenen AB desteği de henüz ufukta yok. Almanya özellikle Doğu Avrupa üleklerinin işdahlı Rusya karşıtlığına yönelmesi sonucu AB içinde dahi zayıf kaldı. Oysa ABD sazı eline alıp Ukrayna cepesine doğru çalmaya başladı. Rusyayı da kuşatma hareketinde psikolojik harp teknikleri çoktan başladı. Bu nedenle, hükümete gelen yeni hükümet, ateş topunu kucağına aldı. Ama, çekingeler ve savaşa dek gitme tehlikeleri, Ab içinde de zayıf kalınması, yeniden başta Almanya gibi ülkeleri yeniden kuşkulu hale getirdi.
Şimdi almanya başta işdahla dalıp, faşistlerle dahi ortak olup iktidara gelmelerine yardımcı olduğu Ukrayna krizinin yükselen geriliminin savaşa dek gelmemesine uğraşıyor. Oysa, Amerika, olayı savaşla sınırlı olmayan,Rustyanın birçok AB alanına direk müdahale edip krize çoktan terkisine katı. Resmen “demokrat Baydın” Rusyaya karşı AB cepesini zorluyor. Bir anlamda Avrasya stratejisinin sürüdüülmesine hız veriyor. Belli ki özde Almanya, genelde AB yeniden ekonomik ve dış politikadaa yeni sınav öncesindedir. Bağımsız konumu veya sadece gidrek basitleşip özünü kaydbeden AB ikilemine doğru kayıyor. Bağımsız güç imajını Ukrayna krizinde yaşanarak sınanacak. İşin ilginci, Ukraynanın Amerikan kuklalı yönetimi de saavaş eşiğine gelinmesi sonucu, endişeler duymaya başladı. Birtakım arayışaa girdi. Belki Almanya bu kuşku korkularından politika deneyimini kulanıp, ABD karşıtlı yumuşak duruşla krizin hafiflemesini sağlayarak zevahiri kurtarmma olasılığı da yeşerdi. Ama, politika anllık ve stratejik ikilemli önemli esrumanlarla doludur. Baydının hedefi belli. Mütefikleri de yönlendirme baskısındadır. İşdahla girişenler var. Korkuları ve işine gelmelyen ülkeler eğer sesiz kalırlarsa “tıpkı Almanya gibi” gelecek için başta dış politika ve anlaşmalar konusunda iyice güvenilmez olacaklar. Bu nedenle Ukrayna krizi hem Almanya hem de genelde AB için oldukça sınanacak alandır.
