yazılariktibasTrump’a çaput bağlamak - Ertan Erol

Trump’a çaput bağlamak – Ertan Erol

Orjinal yazının kaynağıevrensel.net

Honduras başkanlık seçimleri için sandık başına gitmeye hazırlanırken, seçimlere saatler kala ABD Başkanı Donald Trump sosyal medya mesajı ile seçimlerdeki favorisini ilan etti. Trump’a göre bu güzel ülkenin özgür insanları bir defa daha kandırılmamalı, sol aday Rixi Moncada’ya oy vererek Maduro ve narko-teröristlerin Küba, Nikaragua ve Venezuela gibi bir ülkeyi daha ele geçirmesine izin vermemeliydi. Trump mesajını Honduraslıların Moncada’yı seçmesi durumunda kendisi ile çalışamayacağını ekleyerek bitiriyordu.

Honduraslıların bu mesaja nasıl cevap vereceklerini göreceğiz, ancak Arjantin ara seçimlerinde Trump’ın benzer bir biçimde Milei’e defalarca açıktan destek vermesinin ve 20 milyar dolarlık bir kurtarma paketinin seçimlerde Milei’in elini kolaylaştırdığını hatırlamak gerek. Hatta New York Belediye Başkanlığı seçimlerinde de Trump, seçilmesi durumunda Mamdani ile çalışamayacağını ve merkezi hükümetin desteği olmadan vaatlerini gerçekleştirmesinin mümkün olmadığını söyleyerek New York halkına Mamdani’ye oy vermeme çağrısı yapmıştı. Trump idaresi bu çağrılarına bolca antikomünizm sosu vermeyi ihmal etmiyor olsa da, seçim sonrasında bu dilin yalnızca bir söylemden ibaret olduğunun anlaşılması uzun sürmüyor.

Trump, Honduras seçimlerine yönelik mesajı yayımladıktan kısa bir süre sonra ise Venezuela hava sahasının ve çevresinin tamamıyla kapandığını, bolca büyük harf kullandığı bir uyarı mesaj ile ilan etti. Bu durum birçok çevre tarafından artık Venezuela’ya bir askeri müdahalenin çok yakın olduğu şeklinde yorumlandı. ABD’nin bölgeye yaptığı askeri yığınağın ve uyuşturucu kaçakçılığı yapan teknelere gerçekleştirdiği onlarca saldırının sonunun nereye varacağını bugün tahmin etmek güç.

Ancak geçen hafta Maduro ve Trump’ın Dışişleri Bakanı Marco Rubio’nun da dahil olduğu bir telefon görüşmesi yapmış olması, diyalog yolunun hâlâ açık olduğunu gösteriyor. Aynı şeyi çokça tekrar etmiş bulunuyoruz ama, Venezuela Devlet Başkanı Maduro, Trump görevi devraldığından beri sürekli olarak bir diyalog imkanının olduğu mesajını veriyordu. Trump’ın da demokrasi ile çok ilgilenmediğini, hatta otoriter rejim ve liderlerle daha iyi anlaştığını söylemeye gerek bile yok. Trump idaresi açısından en az maliyetle en fazla yarar nasıl sağlanır kısmı açığa kavuştuğu an, mesele çözülecek gibi görünüyor. Venezuela muhalefetinin, kısıtlı bir hava harekatı ile Maduro rejiminin bölüneceği ve rejim değişikliğinin gerçekleşmesi sonrasında ülkedeki tüm doğal kaynakları ABD’nin emrine sunacağı vaadi şu an için ikna edici olmamış gibi.

Bununla birlikte ABD’nin bölgedeki yeni müdahaleci stratejisi ve komünizme karşı amansız bir biçimde yürütülen küresel mücadelede verdiği destek, birçok ülkedeki sağ ve aşırı sağ grupların iştahını kabartmış durumda. Dağınık, lidersiz ve moralsiz kalmış bulunan Meksika’daki sağ ve aşırı sağ hareket de, Trump’ın Meksika topraklarında da uyuşturucu kartellerine müdahale edebileceğine dair sözleri üzerinden rüyalar görmeye başladı bile. Meksika geçtiğimiz haftalarda, ülkedeki şiddet olaylarına karşı duyduğu öfke ile bir araya gelen Z jenerasyonunun hükümet karşıtı gösterilerine sahne oldu. Uruapan kasabasının tanınmış Belediye Başkanı Carlos Manzo’nun Ölüler Günü kutlamalarında kalabalık bir topluluğun içinde suikasta kurban gitmesi bu eylemlerin tetikleyicisi olarak gösterilmekteydi. 15 Kasım’da ülkenin birçok yerinde gerçekleştirilen eylemlerden sonra Meksika Devrimi’nin yıl dönümü olan 20 Kasım’da yapılan çağrıya ise kayda değer bir katılım olmadı.

Buraya kadar kendiliğinden ortaya çıkan bir gençlik hareketiymiş gibi gözükse de aslında bu eylemlerin arkasında iktidar ile yaşadığı çatışmanın geldiği nokta itibarıyla politikaya daha müdahil olan, Türkiye’ye çok da yabancı olmayan bir ismin, Ricardo Salinas Pliego’nun olduğu düşüncesi de mevcut.

Ara ara dev yatı ile Bodrum’u ve Türk arkadaşlarını ziyaret eden, yıllarca özelleştirilen kamu kurumları ve ihaleleri sayesinde semirmiş, Meksika’daki en büyük medya grubuna, en büyük bankalardan ve perakende zincirlerinden birine sahip olan Ricardo Salinas, önceki López Obrador döneminden bu yana vergi borçları sebebiyle iktidarın hedefinde yer almıştı. Claudia Sheinbaum’un başkanlığı döneminde ise yaklaşık 4 milyar doları bulan vergi borçlarını ödemesi ve daha önce aldığı bazı kamu ihalelerinin incelenerek iptal edilmesi yönündeki taleplere, siyasete daha fazla dahil olarak cevap verdi. Salinas, bugün Donald Trump-Javier Milei karışımı bir retorik ile Meksika’nın narko-terörist komünistler tarafından işgal edildiğini savunarak aslında ülkenin kuzey komşusunun ülkeye daha fazla müdahil olmasını talep ediyor.

Bu bağlamda da Meksika muhalefeti ülkede bir narko-iktidarın var olduğu söylemini yerleştirmeye çalışıyor. Aslında narko-iktidar bugüne kadar hep Meksika solunun kullandığı bir terim olmuştu. Ancak López Obrador ile birlikte uyuşturucu kaçakçılığı ve kartellerin yarattığı şiddet sorununun daha fazla asker ve silahla çözülemeyeceği; daha kapsamlı, uzun vadeli ve gelirin daha adil bölüşümü ile gerçekleşebileceği fikri başta ABD tarafından yoğun eleştiri konusu olmuştu. Bugün için Meksika muhalefetinin bu eleştirilerin daha da artmasını ve bir baskı unsuru olmasını beklediği açık.

Diğer yazıları

Çernobil’in 40. yılı: Temiz enerji değil sömürü projesi – Sedat Başkavak

Bugün, 1986 yılında meydana gelen Çernobil Nükleer Santrali patlamasının...

Palantir ve güç istemi – Filiz Zabcı

Batı’nın Aydınlanma geleneği bireyi devlete karşı koruyan mekanizmalar üzerine...

40. yılında Çernobil ve nükleer meselesi – Bayazıt İlhan

Yaşanan en büyük nükleer felaket olan Çernobil Nükleer Güç Santrali kazasının üzerinden tam...

Palantir’in ‘teknolojik cumhuriyet’ manifestosu üzerine – Mahir Ulutaş

2003 yılında Peter Thiel tarafından kurulan, merkezi Silikon Vadisi’nde...

Çernobil’in 40. yılı – Mehmet Horuş

Çernobil nükleer felaketinin üzerinden 40 yıl geçti. Her yıldönümünde...
4,157BeğenenlerBeğen
947TakipçilerTakip Et
3,969TakipçilerTakip Et
822AboneAbone Ol

Son eklenenler

Facebook; Sessizleşdirilen Cemaad – Halil Karapaşaoğlu

Gıprızlılara facebook üzerinden Hindistan merkezli şirkedler tarafından sisdematig bir...

Çernobil’in 40. yılı: Temiz enerji değil sömürü projesi – Sedat Başkavak

Bugün, 1986 yılında meydana gelen Çernobil Nükleer Santrali patlamasının...

Statüko İçinde Yozlaşma ve Erhürman’ın Gözlemleri – Niyazi Kızılyürek

Ünlü Fransız düşünür Alain Badiou “yozlaşmaya” dair şöyle der:...

Hürmüz’den kaçış koridorları ve rekabet – Fehim Taştekin

Düne kadar genişletilmiş Orta Doğu’da “Her Şey İsrail İçin”...

Palantir ve güç istemi – Filiz Zabcı

Batı’nın Aydınlanma geleneği bireyi devlete karşı koruyan mekanizmalar üzerine...

40. yılında Çernobil bize ne anlatıyor? – Özgür Gürbüz

Çernobil nükleer santral kazasının üzerinden 40 yıl geçti. Radyoaktif...

Nereye gidiliyor? – Özkan Yıkıcı

Amerika’da Trump, Rusya’da Putin, Hindistan’da Modi, Arjantin’de Milei, İtalya’da...

Kapitalist ‘yaratıcı yıkım’ ve İran savaşı – Volkan Yaraşır

Savaşlarla kapitalist krizler arasında diyalektik bir ilişki vardır. Bu...

Canlı yayın