Kelimeleri oyuna çıkarmak – Ali Sarıtepe

Gücünü ve dilini iktidardan, egemenden yana kullanan insanların suret-i haktan gözüküp; iktidardan yana niyet beyanında bulunmak için başvurdukları yöntemlerden en sık kullanılanıdır.

Gazete yazarları bu yöntemi kullanmakta o kadar mahir hale gelmişlerdir ki, sanki yeni bir şey söylüyorlarmış gibi yapıp iktidara güç aktarma fonksiyonunun yerine getirmektedirler.

Bunların en son örneklerinden sergileneni ise, 12 Temmuz tarihli Milliyet gazetesinden Güneri Civaoğlu’nun yazısıdır.

“Empati” kelimesini kullanarak, özünde iktidarın yaptıklarını anlayışla karşılanmasını istemektedir.

Ki, “empati” kelimesi tek başına “karşıdakini” anlamak değildir. Empati; karşıdakini, azda olanı, azınlıkta olanı anlamak duygusunu geliştirerek sorunu tarafların ittifak noktasında olacağı zemine taşımak anlamının bütünlüklü halidir.

Dolayısıyla en başta, empati kelimesi, iktidar olana, çoğunluk olana görev veren bir anlama karakterine sahiptir.

İktidar olanın empati beklemeye; kendi karakteristik halinde kırılmalar yaratmamışsa kendi kitlesine veya kitlesinden empati isteme hakkına sahip olmamasıdır.

Azınlıkta olanlara iktidar adına, iktidarın icraatları için empati istemek; iktidarın erkteki gücüne, azınlıkta olanların biat etmesini talep etmek anlamına gelmektedir. Bu mantık kendi içerisinde yürütüldüğünde ise çoğunluk, çoğunlukçu diktatörlüğe varmasına kadar gitmesini beraberinde getirmektedir.

Bu meyanda:

Güneri Civaoğlu’nun empati istemesi;

İktidar odağı partinin toplumu istismar etme tarzına olur verilmesini,

Azınlıkların demokratik taleplerine yapmış olduğu bildiğini okuma yöntemine olur verilmesini istemek,

Kürt sorununda silahların susmasını isterken yoğunlaşan tutuklamaların, siyasetin tutuklanmasına götürmesine,

İç politikanın eş halini dış politikada pratiği haline getirerek tüm komşularla sorunların katmerleşmesine,

Yakın coğrafya iktidarlarına demokrasi dersi verirken, kendi ülkesinde sanki demokrasi varmış kurgusunun oluşmasına,

Komşu coğrafyalardaki kimi siyasi iktidarları diktatörlükle suçlarken, onlardan daha ağır hayatı dayatan yönetimleri görmezden gelmesi ve onların hanedan-i diktatörlük hallerini görmezden gelinmesine,

Müslüman Arap ülkelerindeki halkların ayaklanmamsına yapılan dışarıdan bastırmaları görmezden gelinmesine,

Sudan devlet başkanı El Beşir gibi katliamcı başın uluslar arası tutuklanması kararını görmezden gelerek , devlet töreniyle karşılanmasına,

KKTC topraklarında yaşayanları besleme olarak görmemsine,

Bunların, bunlar gibi daha nice pratiklerine empati yapmayı istemektedir.

Kelimelerle oyuna çıkmak, kullanıcılarına maharetini sergilemişlikte, maharetlerini gösterme fırsatını sunmuş olabilir. Onun bu hali yanlışların üstünü örtmesi imkanını kendisine hiçbir zaman vermeyecektir.

Demogojiye, yalana, dolana ne kadar empati yaratılmaya çalışılırsa çalışılsın; demogoji, yalan, dolan: iyotun açığa çıkardığı olgunun gerçekliği gibi yalın haliyle hep ortalıkta kalıyor olacaktır.