Bir dostumla sohbet ederken konu yine üretime, yaratıma ve ölüme geldi.
İki hafta önce ölüm üzerine çokça düşündüğümden bahsetmiştim… Ben düşünedurayım… bu hafta hiç laf kalabalığı etmeden beni çok etkileyen bir yorumu; Aziz Nesin’in 59 saniyelik ölüm üzerine konuşmasını aşağıya bırakayım.
Aziz Nesin
“Ben gençliğimden beri ölümü çok düşünen bir insanım
Ve ölümü korkarak panik içinde düşünmüyorum.
Öleceğim o zaman benim zamanım budur, bu zamanın içinde çalışmam gerekir.
Böyle bir şey düşünüyorum daha çok.
Gecenin saat ikisine üçüne kadar çalıştığım zaman
Ya da sabah erken kalktığım zaman
Aslında ölüme yetişmek ve ölümü hak etmektir diyorum.
Ben öyle düşünüyorum.
Belki de bundan yani bilmiyorum.
Ölecek ölümü kesin bilen insan namussuzluk ve alçaklık yapamaz
Ahlaksızlık yapamaz.
İnsan bu ölüm duygusunun beynine kıymık girmiş gibi her an duyarsa
sanıyorum ki kötü insan olması mümkün değildir.
Bana öyle geliyor.
Benim halka borcumu ödeme duygularım hep buradan kaynaklanıyor”
