İnsanın inanası gelmiyor ancak, önce ailenin bir parçası, ardından ise mesleğin saygın bir ustası olan Süleyman abiyi kaybetmenin derin acısını yaşıyoruz. Süleyman abi (Ergüçlü), rahmetli baba annemin genç yaşta yitirdiği Kara Yusuf lakaplı büyük dayım Yusuf’un aileye bir emanetiydi, aynen Işıl ve rahmetli adaşım İsmet ablamlar gibi. Süleyman abiyi aile içinde nezaket ve saygısıyla hatırlarım çocukluğumdan bugüne hep. Bulunduğu ortama neşe ve renk katan, sözü dinlenen, farklı ve sevgi dolu bir kişiliği oldu yaşamı boyunca hem ailesi hem de dost ve arkadaşları için.
*****
Süleyman abimle mesleki olarak ise yollarım Kıbrıs gazetesinde kesişti. Gazetenin münhal duyurusunun ardından, sonradan köklü dostluklara imza atacağım, İbrahim Özejder, Erçin Tekakpınar ve Hüseyin Ezgin’le birlikte bir anda kendimizi Süleyman Ergüçlü’nün rahmetlik Mehmet Ali Akpınar ile birlikte yöneticiliğini yaptığı gazetenin yazılı ve sözlü sınavında bulduk. Yazlı sınavın ardından ( Bugün geriye dönüp baktığımda bu sorular ülke ve dünyaya dair farkındalık sınavı niteliğindeydi) bu kez sözlü mülakat için kendimizi tek tek önce Süleyman Ergüçlü’nün karşısında ardından da onun eşliğinde Mehmet Ali Akpınar’ın karşısında bulduk. Bu işlemler tamamlandıktan sonra “Size haber vereceğiz” diyerek evlerimize gönderildik. Yaklaşık 1 hafta sonra “Görüşmeye gelin” dendiğinde uykusuz heyecanlı bir gecenin sabahında gazetenin antresinde Süleyman Ergüçlü’yü beklemeye başladık diğer arkadaşlarla birlikte.
*****
Süleyman abim bu kez karşımıza ciddi ama bir o kadar da sevecen ve hoşgörülü bir meslek büyüğü olarak çıktı. Odasında kahve ikram etti, gazetenin ilkelerinden, iş disiplininden ve mesleki rekabetten bahsetti. Bu sohbetin ardından bizi gazetedeki kıdemli arkadaşlara teslim ederken “Gözüm hep üzerinizde olacak” demeyi de ihmal etmedi. Gazetedeki maceram ana yuvası BRT’den gelen “Bize katıl” teklifiyle çok uzun yıllar sürmese de meslek yaşantım boyunca ne Süleyman abimle ne de Kıbrıs Medya Grubuyla hiç kopmadı. Annan Planının yoğun olarak tartışıldığı 2 binli yıllarda bu kez BRT’de de bir dönem amirliğimi yapan Ercan Karayusuf’un yönettiği Kıbrıs TV haber bölümünde sevgili Osman Kurt’la birlikte part-time editörlük yapmaya başladık. Bu süreçte de Süleyman abiyle yeniden mesai yapmaya başladık.
*****
Kıbrıs Medya Grubunun, o dönem Annan Planı lehine bir politika bizi çok çok mutlu etmişti, bir yerde BRT’de yapamadığımız yayınları ve haberleri Kıbrıs TV’de yapma olanağı yakalamıştık. Süleyman abimin bu dönemde her zamanki ciddi duruşu ve sevecenliğiyle “İşinizi yapın ama abartmayın” sözleri hala aklımda. Burada bir parantez açmakta fayda var, Süleyman abimle siyasi görüşlerimiz hiçbir zaman bir noktada buluşmamasına karşın, o benim için önce ailemin çok değerli bir üyesi, ardından ise saygı duyduğum meslek büyüğümdü. Bu konuda ne o beni rencide edici bir ifadede bulundu ne de ben Süleyman abiye karşı bir saygısızlıkta bulundum. Özellikle babamın bu dünyadan göçüp gitmesinin ardından, Süleyman abim sürekli geriye kalan aile bireylerinin zaman zaman bir araya gelmemiz konusundaki isteğini ortaya koydu ancak bunu üzülerek yerine getiremediğimizi söylemek isterim.
*****
Ve bir sabah önce abim ardından ustam ve meslek büyüğüm Süleyman Ergüçlü de o beyaz atlara binerek bu dünyadan göç etti. Bize ise yadigar olarak Neşe hanım, Ziya, Yusuf, Hazar ve onların çocuklarını bıraktı. Işıklarda uyu abi. Bazen kelimeler anlatmak istediklerinizin yanında yetersiz kalır….
