İNSANLIK AYIBI – Rasıh Keskiner

Günümüz dünyasında egemenler gündemi kendileri belirler,

Ancak öyle durumlar olur ki, egemenlerin belirlediği gündem de delinir,

Tıpkı bu günlerde olduğu gibi:

Dünyanın gündemi Açlık…

Açlıktan ölen başta bebekler olmak üzere onbinlerce insan,

Ve insanlık ayıplarının en büyüğünün yaşandığı kıt’a: Afrika

Asırlardır sömürülen, geri bıraktırılan Afrika.

İnsanoğlunun en temel haklarının başında Yaşam Hakkı gelmektedir.

Bütün insanlar özgür, onur ve hakları yönünden eşit doğarlar diyor beyannamenin ilk maddesi,

Bildirgenin aynı maddesi devamla, insanların birbirlerine kardeşlik duyguları ile yaklaşmalarını söylemektedir,

Yaşamak, özgürlük ve kişi güvenliği herkesin hakkıdır. Diyor madde 3,

30 maddeden oluşan bildirgenin her maddesi insanoğlunun daha mutlu yaşamı için hükümler içerir,

Sağlık hakkından tutun da eğitim hakkı ve bunun gibi ne gerekiyorsa insanoğluna sağlanmasını öngörmekte,

Ama gelin görün ki bu çağda Afrika başta olmak üzere dünyanın pek çok yerinde insanlar açlıktan ölmektedir,

Bebekler süt dahi bulamamaktan ölmektedir,

Son günlerde Somali’de yaşanan insanlık ayıbı bu gerçeği bir kez daha dünyanın gözüne sokmuştur,

Bu gerçekler karşısında ise politika cambazları şov yapacak başka malzeme buldular,

Teker teker sıraya girip Somaliye gittiler,

Açlıktan ölen o insanlara gönderdikleri birkaç kamyon gıdanın arkasına sığınarak kendilerini yardımsever liderler olarak göstermektedirler,

Yıllarca Egemen güçler Afrikanın zengin kaynaklarını sömürüp durdular,

Bu kıtadaki ülkelerin başına getirdikleri kukla yönetimleri vasıtası ile petrollerini, altınlarını, elmaslarını yağmalayıp keyif sürdüler ve hala sürüyorlar,

Yıllarca diktatörleri desteklediler, zaman değişmeye başlayınca da Afrikaya yeni bir şekil vermeye başladılar,

BM’nin 10 Aralık 1948 de kabul ettiği insan hakları beyannamesine rağmen, en başta BM kendi bildirgelerine sahip çıkmamakta,

Egemenlerin işlerine yarayacak yeraltı kaynakları tehlikede olmadığı müddetçe, onlar için sorun yok,

Hele Afrikanın herhangi bir ülkesinde onların ilgisini çeken, ceplerini şişirecek yeraltı kaynağı yoksa orası ile hiç ilgilenmemektedirler,

Oralarda da insan varmış hiç umurlarında değil,

Ama Libya gibi kaliteli petrollerin paylaşımı tehlikeye girerse oraya BM müdahale eder,

Bir taraftan Kaddafi, diğer taraftan BM’nin onay verdiği NATO güçleri insanların üzerine bomba yağdırıyor,

Diğer taraftan Afrikanın bir başka ülkesinde kabileler hergün birbirlerini öldürürken, oralara müdahale etmek, oradaki katliamaları durdurmak hiç akıllarından geçmez,

Bugün dünyanın pek çok yerinde savaşlar acımasızca sürmektedir,

Zaten yaşamı sınırlı olan, belli bir yaşa gelen insanoğlunun öleceği belli iken ne hal ise hergün onbinlerce insan savaşlarda öldürülmektedir,

Çünkü bu savaşlar sürecek ki silah tüccarları silah satsınlar,

Savaşlar sürecek ki silah tüccarlarının ortak olduğu işbirlikçi yönetimler iktidarlarını sürdürsünler,

Savaşlar yıkım demektir,

Doğal çevrenin tahrip edilmesi, iklim koşullarının değişmesine etken olmaktadır,

En önemlisi silahlanmaya ayrılan ve savaşlarda harcanan paralar insanlığın daha mutlu yaşamasına ayrılmış olsa dünyamız bugün böyle olmazdı,

Bugün Somaliye şov yapmak için gidenler, silahlanmaya yaptıkları harcamalarını kısıtlayıp Afrikanın kalkınmasına verseler Afrika bugün bu durumda olmazdı,

İnsanlar, bebekler açlıktan ölmezdi,

Ve bu çağda bu insanlık ayıpları yaşanmazdı,

Ancak görünen o ki insanlık daha çok çekecek,

İnsanlığı koruma ve kollama için kurulan örgütler dünyayı sömüren devletlerin yörüngesine olduğu sürece bu ayıpların temizlenmesi zor,

İnsanların din, dil, ırk farklılıkları istismar edilecek ve insanlar birbirleriyle kavga ettirilecek,

Kavga ettirilecek ki egemenlerin kar payı artsın,

Kavga ettirilecekler ki halklar barışmasın,

Kavga ettirilecekler ki sömürü sürsün,

Bugün dünyamızın pek çok yerinde halkların kavga ettirilmesi sürüyor,

Halkların insanca yaşama mücadelesi de sürüyor,

Halkların bağımsız, özgür ve dokunulmaz olmak için mücadesi de sürüyor,

Bu süren mücadelelere bir de Afrika halklarının bağımsız, özgür ve dokunulmaz olması hep gündemde tutulma mücadelersi eklenmelidir,

Savaşlara karşı mücadeleler hep gündemdedir,

Açlıktan ölen insanların, bebeklerin açlıktan ölmemeleri için de mücadele gündemde olmalıdır,

Başta Afrika olmak üzere dünyanın pek çok yerinde yaşanan bu insanlık ayıbına karşı da mücadele hep gündemde olmalı.

Bir bebek öldü dediler açlıktan

Yandı yüreğim köz oldu ciğerlerim

Nasıl duymadı seni bir beni adem.

Nasıl uyudular rahat yataklarında

Nasıl tıkınarak yediler

Beğenmeyip attılar yemekleri ekmekleri çöplüğe.

Ne zaman bir can yansa ağlasa içim yanar

Düşündükçe utanırım insanlığımdan insanlardan

Utanırım insanız diyenlerden insancıklardan.

Denmez miki komşusuaçken tokyatan bizden değildir?

Ya daha dünyaya yeni merhaba diyen bebekler

Süt ararken anneleri gıda bulamazken emziremezken içleri kan ağlarken

Nasıl vijdanlar rahat olur.

Bir yanda debdebe eğlence

Milyonlar verilirken kumara içkiye süse refaha.

Diğer yanda insanlar çöpten toplar yerler niçin?

Oysa emanet değil midir her şey bize

Malım, mülküm dediğin senin midir söylesene?

Ya alıp verdiğin nefes

Nice zenginleri gördüm kül oldu mülkleri.

Nice güzelleri gördüm bir sivilceyle mafoldular

Ani bir kasırgazelzele tufan yerle bir ederken sarayları.

Nedenneden bir lokma ekmeği paylaşmaz insanlarrr

Kardeşçe yaşamayı bilmez insanlar

İnsanım der sözde tırmanır göğe.

Sen daha çıkmadınsa nefesinden öteye nefsinden öteye

Nerden bileceksin!

Sirkeye ekmeği bananlar var

Nerden bileceksin yaşamak için açlık orucu tutanlar var!

Nerden bileceksin ağlayarak ölenler va…