Yerel Üretim Krizi Kapıda: Ne Yapmalı? II – Mete Yolaş

SAVUNMA ALANININ BİLGİ BİRİKİMİ GIDA ALANINDA KULLANILMALI

Türkiye’nin savunma alanında çok ciddi bir bilgi birikimi ve insan gücü var. Bu bilgi birikimini ve insan gücünün stratejik olarak gıda alanında da geliştirilmesi gerekiyor. Türkiye tarım ve gıda makinaları konusunda dışa bağımlı bir ülke. Aynı zamanda yeni teknolojilerin de en son geldiği ülkelerden birisi.

Gıda biliminde öncülük yapan ülkeler inovatif gıda makinaları üreterek gıda katkı maddelerini kullanmamanın yolunu açıyor. Mevcut gıda makinalarının verimliliğini yükseltiyor. Ülkelerinin ihtiyaçları doğrultusunda tarım ve gıda makinaları tasarlayıp üretiyor. Fakat burada çok hassas bir denge var. Yerel üretimde modernizasyon arttıkça çiftçi ve besici yerel üretimden çıkıyor.

Çiftçi ve besicinin gücü tarım ve gıda makinalarına yetmiyor. Küçük dahi olsa gıda işleme tesisi kuracak bilgi birikimi de maddi kaynağı da bulunmuyor. Savunma alanının gıda alanına bilgi birikimi transferi tamamen kamusal olarak sağlanmalı. Tarım ve Orman Bakanlığı köylere tarım makinaları parkuru ve köyün üretim kabiliyetine göre gıda işleme tesisi inşa etmeli, çiftçi ve besicinin hizmetine sunmalı.

KÖY GİRİŞİMLERİ VE GASTROTURİZM DESTEKLENMELİ

Çiftçi ve besiciye gıda ve ziraat mühendisi ve veteriner hekimin teknik desteği de sağlanmalı Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından. Köylerde yerel üretim ve girişimcilik teşvik edilmeli. Kooperatifleşmenin önündeki yasal çarpıklıklar giderilmeli, çiftçi ve besicinin kooperatifleşmesi ve kendi kooperatiflerini kendilerinin yönetmesi sağlanmalı.

Gıda tedarik zincirlerini uzatmak yerine köylere gastroturizm başlatılmalı. Gastroturizmle birlikte gıdalarla beraber köyler de dünyaya tanıtılmalı. Köy bütçesine gastroturizm gelirinden pay ödenmeli. Kalkınmak istiyorsak köyleri kalkındırmaktan, adil paylaşımdan, kamusallıktan başka bir seçeneğimiz yok.