Başımıza bir de füze düştü ama akıllanmadık. Akıllansaydık ellerini kollarını sallayarak füzeyi tavaf edenleri izledikten sonra Türkiye’den gelen ve özel kıyafetler giyen görevlileri görünce “arkadaşlarımızı niye uyaran olmadı” diye öfkelenen insanlar görmeli idik olmadı. Türkiye’den özel kıyafetli insanlar geldi ve zehirli olabilecek maddeler için korkmayın dedi diye ellemeyen kalmadı.
Devletimiz olsaydı halkın içinden hiç değilse birisi neden bizim devletin “bekleyin uzmanlar incelesin” demediğini sorardı. Bizden birileri ise hemen başımıza koruyucu şemsiye koysun diye Türkiye savunma bölgesine alınmayı akıl etti. Aklına sivil güvenlik gücü geleceğine askeri savunma önlemleri geldi.
Amma sivilleri güvenceye almak için gerekenlerin neler olduğunu inceleyip önlem alınmasını isteyecek bir daire olmadığı gibi öyle bir dairenin olması gerektiğini düşünebilecek üst kademe yöneticisi de bakanı da yok. Sonuçta öyle bir devletimiz de olmadı. Denizdeki balıklarını bile korumayı uhdesine almaz da uluslararası kavga konusu olan doğal gaz için dertlenir.
İnsanlarımız bu halle menfaat sağlama umudu verdiğinden gelen hizmetle yetinir ve demokrasi veya özgür düşüncenin yararını görmez.
Patırtı çıktı madem Maraş’ı iskana açmanın zamanı geldi diyen, başımıza füze düşünce hava savunma şemsiyesine sığınalım diyen insanlarımız seçtikleriyle ve seçimleriyle mesut yaşasınlar ama nasıl olacak? Yüzlerce görevli ödeyen bir idare kurumlarını soyanları tek kişi sanır soyguncunun ortağını bulamaz. Bu nasıl olur deyip meclisteki dokunulmazlık tiyatrosuna eleştirel yaklaşılacağına neden biri ötekini kesmiş, neden komite oluşamamış diye perde gerisinden dedi kodu yapmakla oyalanır.
Sonuna kamu kaynakları boşa harcanır, hazine tam takır durur ve okullar öğretmen bekler.
Çağdaş insan yönetimsiz olamaz. Yönetim ise adil olmazsa yağma alanı olur ve ülke hayır etmez.
Angola yalnız kamuda adalet reformunu sağladı diye en hızlı kalkınan Afrika ülkesi oldu. Çünkü uluslararası sermaye yerli sermaye ile korkmadan yatırım ortaklığı ve saire kurarak ekonomik sıçrama yaptı. BM ve uluslararası kurumlar öve öve bitiremiyor.
Bizim açıkgöz ise Kıbrıs sorunu dolayısıyla kapalı kalan Maraş’ı savaş çıkma tehlikesine rağmen açma arzusuyla Evkaf malı rüyası görür.
Havadan füze düşünce aman turistler korkutulmasın Kuzey Kıbrıs dünyanın en güvenli ülkesidir deyin diye nasihat ederler ama denizlerde savaş tamtamları çalmaktan da vazgeçmezler. BM, AB ve ilgili devletler ihtilafı olanlar hakem seçsin başvursun der ama basın yoluyla hak iddiasını kabul ettireceklerini sanarak veya bayrak göstererek tehlikeli işler yapılmasını isterler. Böyle bir ortamda ne yazık ki yönetimsiz olamayacak durumda olan insanlarımız korkutulup sindirilme yüzünden yönetimini denetim altına alamıyor.
Yalanlara anında düzeltme yayınlayacak bir uyanıklık yerine milli çıkar iddiası taşıyor deyip destek olmak cahilliğin emrine girmek demektir.
