24 Ocak 1980’den beri Türkiye’yi yönetenler, sermayenin çıkarına, neoliberalizmi merkezine alan sosyo-ekonomik yıkım siyaseti gütmektedir. Bu süreç Türkiye halkları ve elbette ekonomik bağımlıktan dolayı Kıbrıs’ın kuzeyinde yaşayanlar için daha fazla borç, yoksunlaşma ve yoksullaşma anlamına geliyor… Özellikle AKP’li yıllarda cemaatlerin yeşil sermayesini gözeten bu ekonomi siyaseti, düzenli aralıklara kriz olarak halklara dönmektedir. Cemaatler sürekli olarak zenginleşirken, halklar yoksullaşmakta, daha fazla borç batağı içine gömülmektedir. Bu nedenle yaşanan son krizdeki ekonomik yıkım için, ses vermek, mücadele etmek için sokakta olmak önemlidir. Krizin merkezi Ankara olduğu için, mücadele de yüzünü, sesini buradaki temsilciliğine, TC elçiliğine dönmesi gerekir…
Bir kez daha statükonun sürdürülemez olduğunu hatırlatan bu krizin elbette cevabı Kıbrıs sorunun çözümüne yönelik talep de olması önemlidir. Son masaya konana Guterres belgesi/çerçevesi bizlere yol alınabilmesi için güvenlik ve garantiler konusunda ciddi adım atılması gerektiğini hatırlattı. Kıbrıs sorunun çözüm talebi konusunda geldiğimiz noktada garantilerin kalkması ve yerine yeni bir güvenlik sistemi için de mücadele önemlidir. Böylesi bir mücadele gene yüzünü, sesini garantilerin tarafı olan Ankara’nın buradaki temsilciliğine, TC elçiliğine dönmesi gerekir…
Elbette Kıbrıs’ın kuzeyindeki idarenin de kurulu bu sistemde sorumluluğu vardır. Halktan toplanan vergilerin sermayeye farklı isimlerle akıtılması, turizm, üniversite gibi sermayenin ciddi kar elde ettiği alanlara hâlâ devam eden ciddi teşviklerle yaratılan bu sistemi sürdüren yerel alt yönetimin sorumluğu büyüktür. Buna rağmen talimatla yönetilen, icazetle iş yapan yönetim, temelinde bir acentadır ve esas adres Ankara olduğu için de eylemlerin ses vermesi gerek esas adresi TC elçiliğidir.
Bu ekonomik yıkım içinde, yeni ekonomik ve siyasi dayatmaların da üst düzey ikili görüşmelerde ele alınmaya zorlandığı, 2019 yıkım paketinin onaylanmasının yeni mali yardımlar için dayatıldığı koşullarda yüzünü TC elçiliğine dönmeyen eylemin gerçekten sonuç vermesinin imkanı yoktur.
Bu koşullarda YKP tüm kesimleri, 6 Eylül, Perşembe günü saat 18’de isyanımız işgale diyen, federal Kıbrıs talebine sahip çıkan, sosyo-ekonomik yıkım paketlerine karşı talimatla yönetilmeyi reddettiğini vurgulayan, yüzünü, sesini, sloganlarını, taleplerini Ankara’ya dönen bir tavırla Citroen ışıklarında buluşmaya çağırıyor…
