Dünün Güneşiynan Gurudurug Çamaşırlarmızı! – Halil Karapaşaoğlu

Yamır damlacıglarnın içine sıkışır garannıg… 
Garamuza olur gög… 
İşgillenir yüreyim…
Diynemeyi övrenemedim bir türlü…
Böyüglerin övüdlerni…
Çıplanarag yuro admag lazım… 
Şeher sokaglarında…
Garamuza olsa da insan… 
Yamır damlacıglarından…
*    *    *
Letsa bağlamış ayacıglarım…
Gidemez oldu oracıgdan oracığa…
Tembellenen ben deyilim…
Bir cemaaddır gavganın… 
Adını bilem söylemegden gorkan…
“Yamır damlacıgları da üşür?” deye sorar gızım…
Deyemem gendine…
Bu adanın yüreciyi… 
Her sabah tepsermeye çalışır…
Bir gün evelki güneşinan…  
“ Dünün güneşiyle bugünün çamaşırı kurutulamaz” demelerine rağmen…
*    *    *
Onnar nereşden bilecegler…
Onnarın dün dediyi…
 Eleni’nin Karpazdakı gün dovumunu izlemesi…
 Ihsan’nın Baf’ın dalgalarından dağlarına bagmasıdır…
Dünün güneşiynan uyanırıg biz her sabah…
Ve öyle başlarıg özgürlüg gavgasına…
Her gün hiş başlamamış gibin… 
Gene başlayarag… 
Ayni heycannan… 
*    *    *
“Eyilen dal gırılmaz” derler…
Boynu eyilmegden… 
Dovrulamaz oldu insannarımın…
Tobrağa bagmagdan…
Buludları görmez…
Rüzgarı koglamaz…
Uçan pulyacıglara bakamaz oldular…
Gırılmadılar…
Esaredden da çıgmadılar bubam… 
*    *    *
Guyuların gözlerni guruddular…
Yığdıgca insan yığdılar…
Solinalarnan su getirdiler…
Soğrada şügran edmemizi isdediler…
Bir guytu yer bile galmadı bize buraşda…
Gücüme gider…
Sığıntı gibin yaşamag memleketimde!  
*    *    *
Muşmula suradlı insannarın eliñe galdıg…
Yavaş yavaş…
Savurdullar bizi…
Misginneşdig bu kümesin içinde…
Hıñgıldamagdan başga bir şey yapamaz oldug…
Tiñyozların sayısı artarkana…
Çovaldıg biz da mezarlıgda!
*    *    *
Marazlı gadınnarın…
Yovurduğu çörecigde… 
Bir garacocodur seni sevmeg…
Güccücüg ve imkansızdır var olmag…
Seni sevib da saña gavuşamamag Gıbrısım…
Onun içun deyildir?
Sarılmam Gıbrıstürgceme…
Yüzyıllardır gullandığım…
Gendi sesleriminan, gendi sözcügleriminan…
Bir yurd inşa edmeg isdedim dilimde…
Affed beni gızım…
Hişbir şeyim yog miras bırakacag saña…
Gıbrıstürgcemden başga!