Dünya çapında sürekli savaş konuşulurken çocuklar ne düşünüyorlar ne istiyorlar pek soran yok. İran ve Lübnan ne zaman anılsa, aklıma hemen çocuklar geliyor. Çocuklarla çalışanlar ya da dünyanın çocuklara yakışacak bir yer olmasını isteyen barışseverler için önce hep çocuklar var.
Aklıma çocukların çizimleri de geliyor. “Barış için Belediye Başkanları” diye bilinen bir oluşum her yıl çocuklardan barış çizimleri topluyor. Bu çizimlerin arasında İran’dan çocukların çizimleri de var.
Belediyelerin bir barış ağı oluşturmaları çok değerli bir girişim. Bu girişimin başını çekenler, savaşın en korkunç türünü, yani nükleer savaşı yaşamış olanlar. Oluşumun kökeni, ağustos 1945’te Hiroşima ve Nagazaki’ye yönelik nükleer saldırılar.
Saldırıların üzerinden 75 yıldan fazla zaman geçmesine rağmen, saldırılardan kurtulanlar (hibakusha) radyasyonun fiziksel ve duygusal etkilerinden kurtulmuş değiller. “Hiç kimse bizim gibi acı çekmemeli!” diyen hibakushaların barış çağrısını tüm dünyaya yaymak ve gelecek kuşaklara aktarılmasını sağlamak büyük önem taşıyor. Hiroşima ve Nagazaki Belediyeleri, nükleer silahların insanlık dışı olduğunu dünyaya kararlılıkla duyurmaya ve bunların ortadan kaldırılması için çağrıda bulunmaya devam ediyor.
24 Haziran 1982’de, Birleşmiş Milletler Genel Merkezinde düzenlenen 2. BM Silahsızlanma Özel Oturumu’nda, dönemin Hiroşima Belediye Başkanı Takeshi Araki, dünyanın dört bir yanındaki kentlere seslendi; belediye başkanlarını ulusal sınırları aşarak dayanışma içinde bir araya gelmeye ve nükleer silahların kaldırılması için birlikte çalışmaya çağırdı.
Bu çağrıyı destekleyen belediye başkanları, Hiroşima ve Nagazaki Belediyelerinin girişimiyle, Şehirler Arası Dayanışma Yoluyla Barış için Dünya Belediye Başkanları Konferansı çatısı altında bir araya geldiler. Bu oluşum daha sonra Barış için Belediye Başkanları adını aldı ve 1991 yılında BM Ekonomik ve Sosyal Konseyi (ECOSOC) nezdinde özel danışmanlık statüsüne sahip bir sivil kuruluş olarak tescil edildi.
Yerel yönetimler demokrasi için olduğu gibi çocuklar için de çok önemliler çünkü çocuklara en yakın yönetim birimleri belediyeler. Çocukların barış istediğini en kolay anlayacak kişiler, onlara daha yakın olan belediye çalışanları. Belediyelerin demokrasi ve barışa kucak açması aslında temel bir görev.
Bugün dünya çapında barışseverler İran, Lübnan, Filistin ve başka yerlerde, hiç ayrım gözetmeden çocuklar için barış istiyorlar. Çocuklar da barış istiyorlar. İşte bu nedenle, çocukların barış taleplerini dile getiren bir çizimi*, İran’dan bir çocuğun çizimini sizler için seçtim.
*İranlı Bahar Arshady Khorasany (11 yaş)
