Merhaba, esaretin topraklarında özgürlüğe adanmış ömürlerin bedenleri, merheba.
Merhaba meydanlarında adımlarımı paylaştığım kekikli çay yoldaşım.
Bu yılbaşınız bensiz olacak Celal’in Yerinde.
Ama olsun, benim için de bir kadeh koyun masaya ve İşgalcilerimize, talancılarımıza, katillerimize boyun eğmeden verdiğimiz mücadelenin şerefine kadehlerinizi kaldırın ve benim için masaya koyduğunuz kadeh ile de tokuşturun.
2012’nin hem Kürdistan’da hem de Kıbrıs’ta daha çetin mücadelelere sahne olacağına inanıyorum.
Çünkü şeytanımız kafasına geçirmiş küllahını kudurdukça kuduruyor. Her fetvası hem Kürdistan’da, hem de Kıbrıs’ta işgali derinleştiriyor ve o olmayan imanına iman katıyor.
Ama boş verin bunları, biz ne mücadelelerden geçmişiz, ne katliamlar görmüşüz ve bu şeytanlara asla pabuç bırakmamışız.
Şimdi Alpay abi kadehimin yanına bir puro bıraksın ve mangal başındaki arkadaşım kim ise tabağıma nar gibi kızarmış bir parça hellim
Rakı’m bittiyse tazeleyin lütfen, kadehimi kaldıracam bu yolda uğurladığımız yoldaşlara, özgürlüğe adanmış bedenlere bir kadeh kaldıracam.
Ve hiç gitmemiş gibi yanınızda olacam.
Deniz’i getirdiyse Celal, yanaklarından öpecem ve bakın diyecem bu göğsü imandan kabarmış imansızlara, bakın bir Deniz gitti bin Deniz gelmiş, bitireceğinizi mi sandınız.
Biter mi be bre zındıklar?
Akıncı ruhunuz ve kendinizi tek görme illetiniz halen devam ediyor.
Asırların hastası olduğunuz ondandır. Tarihinize katliamlar yazdırmanız ondandır.
Ve bu hastalıktan gitmeniz de ondan olacak.
Kıbrıs’ta bölücü ve işgalci, Kürdistan’da katliamcı, kendi içinde imancı.
Vay vay vay…
Ondan sonra da “Ne Mutlu Türk’üm Diyene.”
Yetmedi “Bir Türk Dünya’ya Bedeldir.”
Hadi bakalım yarasın…
Bak daha İzmir’deki, İstanbul’daki Rum’lardan bahsetmedik.
Ya Ermeniler, onlar ki gecelerinizin değil gündüzlerinizin bile kabusu.
Yaptığınız katliamlar uyutmuyor artık ne sizi ne de imanınızı.
Hadi kadehimi tazeleyin lütfen.
Ben bunların imanının şerefine kaldıracam bu defa.
Bu kadar imana ermiş bir zihniyete içilmez mi dostlar?
İçilir, içilir hem de şey bile edilir.
Bak Kanatlı’ya sormadım Caiz mi diye.
Caiz mi, Kanatlı bu kadar kabarmış imanın şerefine kadeh kaldırmak?
Hadi yarasın…
Siz bu Cumartesi, bu yazıyı okuduğunuzda ben Zap’ın kenarında olacam ve gür bir ateşin etrafında sizlerden söz edecem dağlarıma.
Deniz’i benim için yanaklarından öpün ve ona deyin ki; “Özgürlük mücadelesinin dağlarından selam var sana.”
Celal’in Yeri’nde olan herkese selamlar.
