Bu hafta iki ülkeyle emperyalis siaysetin BOP ve Avrasya siyasetleriyle iklim bozulması anlayışlarının sonucundan söz edecem:
Irak bilinir ki hep gündem olunur: Ama bir öteleşme ile: Sistemin yanlışları ve doğru çarpıcı olgular hiç konuşturulmak istenmez. Geçen hafta Irakta son işkalci Amerikan muhabere askerleri de çekildi. Bunun net anlamı belli: Irak açık işkalden daha gizlenmiş Amerikan hegemonyasına doğru zorunlu gidişte. Çünkü işkal adeta kendini haykıran siyasetiyle sonuçlarını yaratı. Tek galip uluslararası sermayenin petrol kaynaklarına el koyması ve pazar konusudur. Onun dışında etraf kaygan kaosta. işte Irak işgalinden sora muhavere askerleri çekilirken oluşan manzara.
Irakta seçimlerin yapılmasına karşın 7 aydır hükümet kurulamadı. Mezhep deyil mezhep içi dahi ayrışlar adeta savaş kesimleri gibi: Elektrik günlük sayılı oluyor. Sünnüler ve şiyiler adeta parçalandı: Tek isdikrarlı görülen Kürt bölgesi ise tüm komşularca istenmiyen kesim oluyor. Türkiye, Iran ve Sudiler adeta kürt bölgesinden rahatsız oldukları gibi, Irak hegemonyası için uğraşıyor. Yalanlarla başlayan ve özgürlük feneri olan Irak işgali böyle bir yapıyla baş başa kaldı.
Amerikan askerleri çekilirken, ne kadar zafer deselerde, aslında bataklık aşmazında oldukları herkesin bilgisinde. Onun için kimse çekilmeyle önemli başarı yorumlaması yapmadı ve onca haberleştirmeye karşın önemsenmedi. Ama hala Irakta Amerikan askerleri eyitme gibi amaçlarla 50 bin kişilik varlık olarak bulunuyor. Hiç söylenmeyen özel güvenlik şirketli görevlilerin yüzbinlerle ifadesi de vardır. Ayrıca şimdiden sorunları çözme adına Amerikan danışmanları ülkeye gidiyor. Tüm bu taploları belkide en net ifade eden, Amerikan son muharip askerler çekilirken, Irakta hala kanlı ölümlerle bonbalar patlıyor. İşkalin yaratığı parçalanma ve nefret mezhepleri dahi bir birine düşürüp parçaladı ve örgütsel dağılma olmaktadır. Sadece kazanan uluslararası sermayenin petrol kaynaklarını paylaşması oluyor.
Irakla övülen BOP siyasetinin nasıl bataklık olduğu yaşanırken, diyer ülke olan Pakistan ise adeta Avrasya stratejisi ve iklim bozulmasının acılarını sellerle yaşıyor. Öyle yaşıyor ki olan devlet güveni bozulurken, ülkede darbe isteyenlerle parçalanma gelişmeleri birlikte yürüyor.
Haftalardır Pakistanı darmadağın eden sellerin 20 milyonu etkilerken, emperyalis sistemin görkemli kurumlarının nasıl yardım etmediyi de diyer gerçek olarak yaşandı. Bozulan iklimlerle doğal afetlerin daha yıkıcı olacağı hep söylendi. Şimdi de Pakistan bunun bedelini asrın afeti olarak veriyor. Ama sellerle gelmeyen gıdalar ve yardımlar yerine Amerikan uçakları gelip moderin bonbaları atıyordu. Bu dahi konuyu sistemsel sorgulama olarak tartışmaya açmaya yetiyor.
Onutanlara bu sellerle yeniden siyasal bir de hatırlatma: Son afet ve devletin tutumu zaten Amrikan düşünce kuruluşlarının da savundukları tezlerden biri olan Pakistanın dağılması ilkesine önemli katgı oldu. Zaten terör denilen olaylarla bölgesel dağılmaya doğru yönelen Pakistan, son sellerle adeta daha bir farklılaşmaya başladı.
Seller Pakistanı resmen kuşatıp insanları çaresiz brakırken, bozulan iklimlerin etkisi, siyasetcilerin yolsuzlukla beslenip insana deyer vermemesi ve ülke içi ayrışmaları artırması önemli katgıları oldu. Bir de emperyalis sistemin şirketleri veya kendine yönelik tutumlardaki moderin müdahaleleri yaparken, son seller olayı gösterdi ki, afetler ve insani konularda hiç katgı yapamıyor. Piyasa modeliyle sermayeye endekslenen sistem, insani konularda nasıl sınıfta kaldığını Pakistan selleri yeniden ortaya koydu. Tek acı gerçek milyonlarca insanın etkilenmesi ve şimdi de yayılan hastalıklarla boğuşmalarıdır.
Pakistanlılar nükler silaha sahiptir, Amrikanın her siaysal oynunda aktif rol aldılar: En moderin silahları satın aldılar. Pakistan yoksuları ise göç ederek yurt dışında ucuz işçi olarak çalışıp uluslararası sermayeye kar sağlarken, son seller olayında adeta zenginleştirdikleri kesimlerden ülkelerine yardım alamadılar. Silahlar alıp en acımasız savaşlara giren Pakistan şimdi sellerin kısgacında sermayeye hizmetinin karşılığı yardım alamıyor. Bunlar dünyanın gerçeyi oluyor.
Kısaca emperyalis sistemin direk oynadığı iki ülkeden örnek verdim. işkallerin ve mütefik olmanın bedeli kısaca özetlendi. Bakalım bunalr gereken dersleri verecekmi?
