Ardı ardına açıklamalar yayımlanarak görüşmelerde hep ileri adımlar atıldığı belirtildi. Sonunda insan olana çok bile denilen doksan günde anlaşamaya varılabileceği ilan edildi. Ancak dilin kemiği yok yerine göre altı başlık var ya onların dördünde ilerleme oldu ama gene de esaslı (özlü) konularda mutabakat sağlanamadığı da vurgulandı. Olmaya da halkın umudu artar ve sonuç için hareketlenme başlar der gibi frene basıldı.
Unutulmaması gerekir ki sonunun esaslı yanları sona saklanmıştı. Onların yani ele alınan kolay sorunları olan dört başlık dışındaki iki esaslı başlığın üzerinde samimi denilen bir fikir jimnastiği yapılmıştı.
Önce şunu bilmeliyiz ki sorunun esasları tüm etkin ülkelerin arasında çözüme yetecek kadar uzlaşma olmazsa çözümde ilerleme iddiası boşunadır. Esas başlıklar da o esas konulardadır. Yani önce ucundan dokundular ve sonra sıra esasa gelince BM’ye gidiyorlar.
Tarihe bakarsak esasta hazırlanıp görüşmeye oturanlar ikinci dünya savaşı sonrasında üç günde dünyayı paylaşmışlardı, küçücük Kıbrıs’ı değil. Bizimkiler ise koyunu kuyruğundan değil boynundan yüzmeye kalktılar. Kurban zamanıdır görmüş olabilirsiniz.
Cumhurbaşkanı dört başlıkta ilerleme var deyince basın yayın çeşitli sıfatlar kullanarak ilerleme olduğunu kabul etti ama o dördünde de esaslı konularda uzlaşmazlığın varlığını da ilan etti. Korkmayın çözüm için daha çok yol var, hem hakkınızdır referandumda reddedebilirsiniz dedi. Anastasiyades de korkmayın doksan gün gibi kısa bir sürede çözüm olacak değil ve muhaliflere güvence vermeye çalıştı. Kendilerini seçenler sanki azınlıkmış gibi birlik beraberlik diyerek muhaliflerine mesajlar verdiler. Basın haberleri daha iyi sunmalıdır.
İçlerinden kimse sıkışık durumdayız ama çözüm için gerekirse daha cesur olacağız demedi ve itiraz edilen noktalarda açıklama yapıp zaruri şey veya yanlış değerlendirme yapıyorsunuz demedi. Yalnız birisi diğerine cesur olması gerek diye laf attı. Ama o 200 itirazını kayda geçirdi.
Taraflar konuyu tamamlamazlarsa hiçbir şey yapmış olmayacaklar. Çünkü paket görüşme yapıyorlar. Gizlilik kararı da verdilerdi. Ama şimdi gizlilik kararı kalktı. Sonucu sağlayamadıktan sonra gizlilik kararını da boşuna harcamış oldular.
Yönetim başlığında çok ileri gitmişler iddiası doğru ise onu uygulayıp geri kalan konuları seçilecek yeni organlara bırakmak da olanaksız oldu. Çünkü paket antlaşma şartı var. Hâlbuki antlaşma tamamlansaydı seçilecek yeni organlara bundan sonraki geleceğimizi emanet edecektik. Şimdiki iki parça yönetimle daha mı iyi işler yapacaklar ki yenisine bırakamıyorlar?
Gide gide bir arpa boyu yol gittikleri belli oldu.
Halkımız artık bu verimsiz, etkin olmayan ve görüşmeleri de siyasi entrikalara oyuncak eden düzene dur demelidir. Bu yıldan sonra artık hiç bir şey eskisi olmayacak tehditleri aslında artık evimize evimiz diyemeyeceğimiz acı geleceği anımsatıyor, kaderimize sahip çıkmalıyız.
